บทที่ 142 หมายหัวไว้ในใจ

           คืนนี้เป็นอีกคืนที่กาซิมมายืนอย่างเดียวดาย เฝ้ามองท้องฟ้าที่ไร้ดาวเช่นเดียวกับหัวใจที่มืดมิดไร้แสงสว่าง  คำเตือนของชายชราดังก้องอยู่ในหู เแต่หัวใจของเขายังไม่อาจยอมรับคำเตือนนั้นได้ เขาคิดถึงคืนสุดท้ายที่ได้ยืนกอดหล่อนอยู่ริมลำธาร กอดครั้งแรกและครั้งสุดท้าย...         

ราตรีนี้          ...