บทที่ 156 รอมานานข้ามภพข้ามชาติ

“เดี๋ยวก่อน ฉันอยากรู้อย่าทำมาเก็บเป็นความลับ” เมธัสเดินตามคว้าขันข้าวในมือศรุตมาถือไว้เองอย่างลืมตัวเพื่อเอาไว้เป็นตัวประกันไม่ให้ศรุตเดินหนี

“อ้าว...โอเคครับ งั้นคุณหนึ่งเอาขันข้าวไปเก็บก่อน ผมจะนั่งรอที่โซฟานี่แหละ เดี๋ยวจะเล่าให้ฟัง” เมธัสมองขันข้าวในมืออย่างงงๆ ว่ามันมาอยู่ในมือเขาได้อย่างไร แ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ