บทที่ 31 เมธาวดี

ศรุตเห็นความเจ็บปวดรวดร้าวของผู้เป็นมารดาที่ถูกทอดทิ้ง บ่อยครั้งที่เขาเห็นมารดานั่งร้องไห้ ความเจ็บปวดนั้นกระทบจิตใจของเขาอย่างแสนสาหัส ใจหนึ่งก็เจ็บแค้นบิดาที่ให้กำเนิด อีกใจหนึ่งก็สงสารผู้เป็นมารดาจับใจ

ผู้หญิงที่วันๆ ก้มหน้าก้มตาทำงานบ้านรับใช้ผู้เป็นสามี ไม่เคยได้ออกไปเห็นเดือนเห็นตะวันที่ไหน ร...