บทที่ 44 ของมีค่า

หลังจากส่งแม่นวลกลับเรือนแล้ว ชายหนุ่มหยุดม้าอยู่ที่โคนไม้ใหญ่ที่ลำเจียกเคยนั่งร้องไห้เมื่อหลายวันก่อน เขารับตัวหล่อนลงมาจากเจ้าอาชา  สีหมอกที่ยืนอย่างสง่างามรอผู้เป็นนาย ลำเจียกนั่งลงบนพูพอนของต้นไม้ใหญ่ ส่วนเขาก็นั่งลงบนขอนไม้ตรงข้ามกันแล้วถอนใจแผ่วเบาก่อนที่จะบอกเรื่องบางอย่างกับหล่อน

“ช่วงนี้พี...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ