บทที่ 45 คำกลอนบอกรัก

“บุหงาลำเจียกนี้มีค่ากว่าของมีค่าใดที่พี่เคยได้รับ” ชายหนุ่มยกบุหงาลำเจียกนั้นขึ้นสูดดมครั้งแล้วครั้งเล่าด้วยความสุขใจอย่างที่สุด

“เอากระดานชนวนมาให้พี่สักประเดี๋ยวเถิด พี่จะช่วยสอนโคลงสี่สุภาพให้น้อง” เขารับกระดานชนวนกับดินสอสิลาจากมือบางแล้วหันไปเขียนอะไรบางอย่างอยู่ครู่หนึ่ง จึงส่งกระดานชนวนคืนม...