บทที่ 50 แค่เคยชิน

ราวหนึ่งชั่วโมง เมื่อรถจอดสนิท เจสิตาก้าวลงมาจากรถพร้อมกระเป๋า ใบเขื่อง ผิดกับตอนขาไปที่เอาไปเพียงแค่กระเป๋าใบเล็กๆ เมธัสรีบลงมาช่วยภรรยาสาวยกกระเป๋าใบโตที่เธอกำลังลากอย่างทุลักทุเล

“ขนอะไรมาเยอะแยะ...” ชายหนุ่มอดถามไม่ได้ เมื่อวางกระเป๋าลงที่ห้องโถงรับแขก

“ก็ของฝากค่ะ ฝากพ่อกับแม่ คุณลุงคุณป้า เอ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ