บทที่ 58 ชาตินี้ดิฉันเกิดมาอ่อนแอเหลือเกิน

“ไปเถอะแม่ชื่น ฉันไม่อยากพบ บอกให้เขากลับไป” ภาพหญิงสาวรูปร่างบอบบาง ผิวพรรณขาวผ่องนวลเนียนใบหน้าสวยงามหวานหยดย้อย แต่แววตาเต็มไปด้วยความหม่นหมองผุดขึ้นในความฝัน หล่อนกำลังบอกกับหญิงผมทรงดอกกระทุ่ม ผิวพรรณดำกร้าน รูปร่างผอม ด้วยน้ำเสียงปนกระแสแห่งความร้าวราน

“แต่หมื่นพิพัฒน์ท่านเป็นห่วงคุณพิกุลมากน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ