บทที่ 88 เพื่อนเล่นตัวน้อย

เสียงวงมโหรีบรรเลงแว่วมาแต่ไกล ภาพชายหนุ่มคุ้นตาผุดขึ้นมาในความฝัน เขายืนมองบ่าวไพร่กำลังจัดสถานที่จัดเลี้ยงที่เรือนรับรองซึ่งเปิดโล่ง มีเพียงหลังคาทรงปั้นหยากับเสาไม้ทั้งต้น เสาต้นใหญ่ๆ สีน้ำตาลเงาวับหลายต้นเรียงราย โดยรอบ ไม่มีผนังกั้นปล่อยให้ลมพัดผ่านได้อย่างสะดวก พื้นปูด้วยไม้หลุมพอเนื้อดีขัดเงา...