บทที่ 42 เฮียดิวกินเด็ก 2 : ดื้อจนได้เรื่อง

ผมไม่ได้สนเรื่องวุ่นวายข้างล่างเพราะเรื่องข้างบนก็ยังเคลียร์ไม่จบเลย

มือเล็กถูกผมคว้า ก่อนจะออกแรงลากคนตัวเล็กที่กำลังโวยวายให้ลงจากเวทีไปด้วยกัน แต่ยัยเด็กดื้อนี่ก็เอาแต่ไม่ยอมท่าเดียว ทั้งดิ้น ทั้งเอามือเล็กๆ ทุบแขนผมโดยหวังว่าผมจะปล่อยสินะ

"เฮียดิวปล่อยโบว์เดี๋ยวนี้นะ" 

"อย่าดื้อนะโบว์ รู้ใช่ไหมว...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ