บทนำ
บท 1
"คนนี้เหรอจ๊ะหลานชายป้าวาทที่จะมาขออาศัยที่นี่ระหว่างเรียนมหาลัย"
"ค่ะคุณผู้หญิง เจ้าโชนกราบขอบคุณคุณผู้หญิงซะสิ" ประโยคแรกป้าวาทตอบคำของคุณหญิง แต่ประโยคต่อมาป้าวาทหันมาพูดกับผมที่นั่งพับเพียบกับพื้นอยู่ข้างๆ
"ขอบคุณครับคุณผู้หญิง" ผมยกมือไหว้คุณผู้หญิงไป ซึ่งตอนแรกที่เห็นผมเองยังไม่อยากจะเชื่อเลยว่าคุณผู้หญิงจะอายุสี่สิบสองแล้ว เพราะริ้วรอยของกาลเวลานั้นไม่ปรากฎเลยซักนิด นี่ถ้าป้าวาทแกไม่บอกอายุผมไว้ก่อน ผมคงคิดว่าอายุยี่สิบปลายๆ เลยด้วยซ้ำ
"ชื่อโชนใช่ไหม? "
"ครับ"
"หน้าตาก็ดี ท่าทางก็เรียบร้อย แล้วนี่เห็นป้าวาทบอกว่าได้โควต้านักฟุตบอลมหาลัยด้วยเหรอ? "
"ครับ"
"เจ้าโชนมันเรียนมหาลัยเดียวกับคุณหนูด้วยนะคะ" ป้าวาทรีบพูดเสริมขึ้นมา
"จริงเหรอ? งั้นก็ดีซิจะได้คอยดูแลยัยหนูตอนที่อยู่มหาลัยด้วย รายนั้นน่ะนุ่มนิ่มไม่ค่อยจะทันคนซักเท่าไหร่" ขนาดแม่ยังสวยแบบนี้แล้วลูกสาวล่ะจะสวยใสไร้เดียงสาขนาดไหน ชักอยากจะเห็นแล้วซิ
"ใครไม่ทันคนคะคุณแม่" ผมหันไปตามเสียง ก่อนจะเห็นสาวสวยรูปร่างอวบอิ่มแน่นกระชับทุกสัดส่วนในชุดนักศึกษาฟิตเปรี๊ยะแถมเรียวขาขาวที่โผล่พ้นกระโปรงสีดำที่สั้นแค่คืบก็ทำเอาผมถึงกับต้องลอบกลืนน้ำลายเหนียวๆ ลงคอ
ให้ตายเหอะดูยังไงก็ไม่มีวี่แววว่าจะไม่ทันคนเลยซักนิด
"อ้าวหนูดีกลับมาพอดีเลย มารู้จักกับหลานชายป้าวาทซะซิลูก" ผมมองตามทุกย่างก้าวของคุณหนูอย่างลืมตัวเพราะสองเต้ากลมๆ คู่นั้นมันกระเพื่อมขึ้นลงจนผมกลัวว่ากระดุมเสื้อเม็ดเล็กๆ นั้นจะเอาไม่อยู่
ฟึ่บ!
คุณหนูเลือกที่จะนั่งลงบนโซฟาตัวที่อยู่ตรงหน้าผมแล้วก็เอาหมอนอิงขึ้นมาวางบนตัก ก่อนที่จะโน้มตัวลงมาทักผม
"หวัดดีนะ เรียกเราหนูดีก็ได้" จริงๆ ผมควรจะมองหน้าคุณหนูนะแต่สายตาผมกลับไม่ได้สนใจอะไรนอกจากร่องอกขาวๆ ที่อยู่ใกล้แค่เอื้อมมือไปคว้าเท่านั้น
"อ้าวเจ้าโชนเป็นไปอะไรน่ะ มั่วแต่นั่งเหงื่อแตกอยู่นั่นแหละคุณหนูอุตส่าห์ทักแกก่อนนะ" ป้าวาทบ่นอุบ นั้นแหละผมจึงดึงสติตัวเองกลับมาได้
"คะ..ครับ ผมชื่อโชน เป็นหลานป้าวาทครับ คะ..คุณหนูดี" กว่าจะพูดจบประโยคก็แทบจะกัดลิ้นตัวเองตาย
"คิกๆ หลานป้าวาทเป็นคนตลกดีจังนะคะ" คุณหนูดีหันไปพูดกับป้าวาทพลางแยกขาสองข้างออกจากกันทำให้ระดับสายตาผมปะทะเข้ากับชั้นในสีขาวที่ปกปิดเนินเนื้อสามเหลี่ยมอวบอิ่ม
อ่อย! นี่คุณหนูกำลังอ่อยผมชัดๆ ผมเริ่มขยับตัวบ้างเพราะตอนนี้เจ้าท่อนแข็งกลางเป้ามันเริ่มตอบสนองกับภาพตรงหน้าจนอึดอัดและปวดหนึบ แล้วยิ่งผมมันเป็นคนประเภทที่ไวต่อเรื่องแบบนี้อยู่แล้วด้วยยิ่งทรมาน
แม่งอยากเข้าห้องน้ำฉิบหายเลยตอนนี้!!
"อ้าวๆ ตัวสั่นใหญ่แล้วเจ้าโชน ไม่สบายรึป่าว? " ป้าวาทขยับตัวมาใกล้ผมพลางเอามือมาแตะหน้าผากผม ในขณะที่คุณหนูก็ขยับขาชิดติดกันเหมือนเดิมเลยไม่ได้เห็นอย่างที่ผมเห็น
"สงสัยจะเหนื่อยจากการเดินทางมั้ง ถ้าอย่างนั้นป้าวาทก็พาหลานไปพักก่อนเถอะ" คุณผู้หญิงเอ่ยขึ้นมาอย่างเป็นห่วง ช่างเป็นคนดีจริงๆ บางทีผมกลับคิดว่าคนที่ไม่ทันคนน่าจะเป็นคุณผู้หญิงซะมากกว่า
ทันทีที่ถึงห้องพักผมก็รีบอ้างกับป้าวาทว่าปวดท้อง ป้าวาทเลยบอกทางไปห้องน้ำของคนรับใช้ให้ ซึ่งอยู่ข้างหลังห้องที่ผมพักนั่นเอง
ปัง!
ทันทีที่ผมเปิดประตูห้องน้ำเรียบร้อยผมก็รีบปลดกระดุมแล้วรูดซิปกางเกงยีนส์ตัวเองลงมา ก่อนจะงัดท่อนเอ็นแข็งเป็นลำในบ็อกเซอร์ออกมาสูดอากาศ ผมใช้ปลายนิ้วบดบี้ไปที่ปลายหัวหยักที่กำลังมีน้ำเยิ้มออกมา
"ซี๊ดดด.. เสียวฉิบ" ผมครางเบาๆ เพราะกลัวว่าใครจะบังเอิญมาได้ยิน พลางจินตนาการไปถึงความอุ่นภายในปากเล็กๆ ของคุณหนูที่กำลังดูดเม้มท่อนเอ็น
"อะ.. อะ.. คะ.. คุณหนู ตอดแรงๆ อีกซิ" ผมเร่งขยับมือขึ้นลงเร็วๆ แรงๆ จนตอนนี้ปลายหัวหยักเป็นสีแดงก่ำโคตรน่ากลัว ขาสองข้างสั่นเทาจนแทบจะยืนไม่ไหวเลยต้องใช้อีกมือยันผนังห้องน้ำเอาไว้
ผับ.. ผับ.. ผับ.. เสียงมือกระทบหน้าขาดังขึ้นตามจังหวะที่ไต่ระดับสูงขึ้นเรื่อยๆ
"อะ.. อะ.. กูจะแตกแล้ว หนูดี ผัวจะแตกแล้วเมียจ๋า อะ..อ่า.. ซี๊ดดดด!! " ในที่สุดตัวของผมก็เกร็งกระตุกอย่างรุนแรง ปลายเท้าเขย่งขึ้นสูง นิ้วจิกไปบนกำแพงจนเจ็บ
"อะ.. ออกแล้ว.. อ่าาาส์!! " สิ้นเสียงผมสายธารสีขาวก็พุ่งกระฉูดลงไปในชักโครกเยอะมาก ผมพยายามบีบไล่น้ำรักให้ออกจากท่อจนหมด ก่อนจะทำความสะอาดท่อนเอ็นที่เริ่มอ่อนตัวลงมาบ้างแล้ว
ผมเดินออกมาจากห้องน้ำด้วยสภาพที่ชุ่มเหงื่อ ซึ่งพอป้าวาทเห็นแกก็เลยบอกให้ผมไปนอนพักผ่อนซะจะได้ตื่นมาจัดข้าวของได้
ขนาดแค่คิดยังเหนื่อยขนาดนี้แล้วถ้าเป็นของจริงล่ะจะมันส์ขนาดไหน
บทล่าสุด
#50 บทที่ 50 END เซ็กส์ร้อน..โฮสต์ลับ 5 : โฮสต์ลับ NC++
อัปเดตล่าสุด: 5/11/2026#49 บทที่ 49 เซ็กส์ร้อน..โฮสต์ลับ 4 : ลูกแมวควบม้า NC++
อัปเดตล่าสุด: 5/11/2026#48 บทที่ 48 เซ็กส์ร้อน..โฮสต์ลับ 3 : เซ็กส์ครั้งแรก NC+++
อัปเดตล่าสุด: 5/11/2026#47 บทที่ 47 เซ็กส์ร้อน..โฮสต์ลับ 2 : กฎคือห้ามเลีย
อัปเดตล่าสุด: 5/11/2026#46 บทที่ 46 เซ็กส์ร้อน..โฮสต์ลับ 1 : รับงาน [เควินxสปาย]
อัปเดตล่าสุด: 5/11/2026#45 บทที่ 45 END เฮียดิวกินเด็ก 5 : หลงเมียหนัก NC+++
อัปเดตล่าสุด: 5/11/2026#44 บทที่ 44 เฮียดิวกินเด็ก 4 : สารภาพ NC+++
อัปเดตล่าสุด: 5/11/2026#43 บทที่ 43 เฮียดิวกินเด็ก 3 : Happiness Hotel NC25+
อัปเดตล่าสุด: 5/11/2026#42 บทที่ 42 เฮียดิวกินเด็ก 2 : ดื้อจนได้เรื่อง
อัปเดตล่าสุด: 5/11/2026#41 บทที่ 41 เฮียดิวกินเด็ก 1 : หนึ่งวันพันเหตุการณ์ [ดิวxโบว์]
อัปเดตล่าสุด: 5/11/2026
คุณอาจชอบ 😍
รักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ
ปรเมศ จิรกุล หมอหนุ่มเนื้อหอม รองผู้อำนวยการโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง เขาขึ้นชื่อเรื่องความฮอตฉ่า เป็นสุภาพบุรุษ อ่อนโยน เทคแคร์ดีเยี่ยม และให้เกียรติผู้หญิงทุกคน ยกเว้นกับธารธารา อัศวนนท์
ปรเมศตั้งแง่รังเกียจธารธาราตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอหน้า เพียงเพราะเธอแต่งตัวเหมือนผู้ชาย เขาเลยประณามว่าเธอเป็นพวกผิดเพศน่ารังเกียจ แต่ใครเลยจะรู้ว่าหมอสาวมาดทอมหัวใจหญิงนั้นจะเฝ้ารักและแอบมองเขาอยู่ห่างๆ เพราะเจียมตัวดีว่าอีกฝ่ายแสนจะรังเกียจ และดูเหมือนคำกล่าวที่ว่าเกลียดอะไรมักจะได้อย่างนั้นจะใช้ไม่ได้ผลสำหรับคนทั้งคู่
กระทั่งดวลเหล้ากันจนเมาแบบขาดสติสุดกู่ เขาจึงเผลอปล้ำแม่สาวทอมที่เขาประกาศว่าเกลียดเข้าไส้ หนำซ้ำยังโยนความผิดว่า ‘ความสัมพันธ์บัดซบ’ ที่เกิดขึ้นเป็นเพราะยัยทอมตัวแสบยั่วเขา เมากับเมาเอากันแล้วไง น้ำแตกก็แยกทาง ทว่าพออีกฝ่ายหลบหน้าเขากลับร้อนรนกระวนกระวาย ครั้นทนไม่ไหวหมอหนุ่มจอมยโสก็ต้องคอยราวี และตามหึงหวงเมื่อมีใครคิดจะจีบ ‘เมียทอม’ ของเขา แต่กว่าจะรู้ตัวว่าขาดเธอไม่ได้ เธอก็หายไปจากชีวิตเขาเสียแล้ว
บ่วงรักกับดักแค้น
เมื่อรักแรกที่จบลงด้วยการทรยศอย่างเลือดเย็น กลับวนมาเจอกันอีกครั้งในสถานะประธานบริหารคนใหม่กับพนักงานขายตัวท็อป ภีม (ภีมากร) กลับมาพร้อมความเย็นชาและแผนการทำลายชีวิตคนที่เคยทิ้งเขาไป ขณะที่พริก (พริมา) ทำได้เพียงก้มหน้ายอมรับการกลั่นแกล้ง เพราะความลับที่เธอซ่อนไว้ในอดีตนั้นมีราคาที่ต้องจ่ายสูงเกินกว่าที่ใครจะคาดคิด
รักไม่หลอก
คลั่งไคล้ยัยแฮกเกอร์
แทนที่จะส่งตัวเธอให้ตำรวจ ประธานกู้ผู้ชอบใช้เงินแก้ปัญหา(และหวงของขั้นสุด) กลับโยนเช็คตัวเลขเจ็ดหลักใส่หน้า พร้อมยื่นข้อเสนอที่ไม่อาจปฏิเสธได้... นั่นคือการจ้างเธอเป็น 'กระสอบทรายระบายอารมณ์ส่วนตัว' แบบผูกขาด ห้ามรับงานอื่น ห้ามมองผู้ชายคนอื่น และห้ามปฏิเสธเมื่อเขาต้องการ!
ภายใต้แว่นตาขอบเงินที่ดูภูมิฐาน เขาคือพญามารจอมเอาแต่ใจที่ดุดันไม่เกรงใจเตียง จนเธอต้องลอบรีวิวสมรรถภาพของเขาในใจเหมือนรีวิวสินค้าในเถาเป่า ปากสั่นร้องไห้บอกว่าไม่ไหว แต่สมองกลับคำนวณทิปค่ากระเป๋าแบรนด์เนมอย่างรวดเร็ว
เมื่อความสัมพันธ์ที่เริ่มต้นด้วย 'เงินตราและราคะ' ถลำลึกจนเตียงแทบหักทุกคืน งานนี้สายลับสาวหน้าเงินจะกอบโกยกำไรจนคุ้ม หรือจะขาดทุนย่อยยับเพราะเผลอเอาหัวใจไปจำนองให้ท่านประธานกันแน่?
คุณหมอโหด ในโหมดหวงรัก
“ก็เอาสิ ผมก็มานี่แล้วไง ตายให้ผมดูสิ”
"ภูวินทร์" แม้จะเป็นศัลยแพทย์ แต่เขากลับเย็นชาและโหดเหี้ยมกว่าที่ใคร ๆ คิดเอาไว้
“ในเมื่อวันนี้คุณหมอไม่พร้อม ก็ยกเลิกงานหมั้นวันนี้ไปเถอะค่ะ ฉันไม่มีเวลาว่างมานั่งเล่นกับพวกคุณนะคะ”
"ศินีนารถ" ฟาดฝ่ามือไปที่ใบหน้าของคู่หมั้น หลังจากที่เขาปล่อยให้งานหมั้นวุ่นวาย เพียบตบเดียวจากเธอ ถึงกับเรียกสติของเขากลับมาทันที
“ไม่ได้ครับ! ผมไม่มีทางยกเลิกงานหมั้นนี้ ผมจะไปคุยกับเธอเอง"
แม้งานหมั้นจะผ่านไปได้วยดี แต่ทว่า.... ทุกอย่างไม่ได้ง่ายแบบนั้น
ทั้งเรื่องมือที่สาม และความไม่เข้าใจกัน ความดื้อดึงของเธอ เจอกับความเย็นชา เผด็จการและดุดันของเขา
เปลี่ยนคนที่โหดอย่างเขา กลายเป็นเริ่มคลั่งรักเธอ เริ่มขาดไม่ได้ และตามมาด้วยความหึงหวง
ซึ่งเป็นความหึงแบบไม่ธรรมดา ในเมื่อเขาคือ "สายโหด" ความขี้หึง ก็ต้อง "หึงโหด" เช่นกัน
"คู่หมั้นก็ถือเป็นสามีไปแล้วครึ่งหนึ่ง บอกมาว่ามันเป็นใคร แล้วให้มันแตะต้องตรงไหนบ้าง คืนนี้ผมจะลบออกไปให้หมด แล้วอย่าได้ให้ผู้ชายคนอื่นแตะต้องอีก คุณเป็นของผมคนเดียวเข้าใจมั้ย!"
"หมอคะคุณใจเย็น ๆ ก่อน อ๊าา!!!"
"คืนนี้ต่อให้ร้องขอชีวิต ก็อย่าคิดจะคลานลงจากเตียงนี้ไปได้เลย!"
(เซ็ท Three Flags) อาณัติร้ายนายวิศวะ
เมื่อค่ำคืนที่แสนธรรมดา กลับกลายเป็นตราบาปที่ไม่อาจลบเลือน
'น้ำพิง' หญิงสาวสู้ชีวิตที่ดิ้นรนหาเช้ากินค่ำ ตื่นขึ้นมาในสภาพเปลือยเปล่าบนเตียงเดียวกับ 'เรด' ทายาทเจ้าพ่อคาสิโนผู้ทรงอิทธิพล โดยที่ทั้งคู่ต่างถูกวางยา!
แต่โชคชะตากลับต้อนเธอให้จนมุม เมื่อรูปถ่ายหลุดว่อน และเรดปักใจเชื่อว่าเธอคือผู้หญิงหิวเงินที่จัดฉากเพื่อจับเขาหวังรวยทางลัด
เพื่อปกปิดข่าวฉาว ผู้ใหญ่จึงยื่นคำขาดให้ทั้งคู่ต้องรับบทแฟนกำมะลอ
สำหรับน้ำพิง... มันคือทางออกเพื่อเอาชีวิตรอด
แต่สำหรับเรด... มันคือจุดเริ่มต้นของการจองจำและเอาคืน
หลังคืนหนึ่งกับอัลฟ่า
ฉันคิดว่าฉันกำลังรอคอยความรัก แต่กลับกลายเป็นว่าฉันถูกอสูรร้ายย่ำยี
โลกของฉันควรจะเบ่งบานในเทศกาลคืนจันทร์เต็มดวงที่อ่าวมูนเชด แชมเปญซาบซ่านอยู่ในสายเลือด ห้องพักในโรงแรมที่จองไว้เพื่อให้ฉันกับเจสันได้ข้ามเส้นความสัมพันธ์นั้นเสียทีหลังจากรอมาสองปี ฉันสวมชุดชั้นในลูกไม้ตัวสวย แง้มประตูทิ้งไว้ แล้วเอนกายลงบนเตียง หัวใจเต้นรัวด้วยความตื่นเต้นระคนประหม่า
แต่ชายที่ปีนขึ้นมาบนเตียงของฉันไม่ใช่เจสัน
ภายในห้องที่มืดสนิท อบอวลไปด้วยกลิ่นเครื่องเทศร้อนแรงชวนมึนหัว ฉันรู้สึกถึงมือคู่หนึ่ง...ร้อนรุ่มและเร่งเร้า...ที่ลูบไล้แผดเผาผิวของฉัน แก่นกายร้อนผ่าวที่กำลังตุบๆ ของเขากดเบียดอยู่กับความอ่อนนุ่มที่เปียกชื้นของฉัน และก่อนที่ฉันจะทันได้อ้าปากคราง เขาก็กระแทกกายเข้ามาอย่างแรง ฉีกกระชากความบริสุทธิ์ของฉันอย่างไร้ความปรานี ความเจ็บปวดแผดเผาไปทั่ว ช่องทางของฉันบีบรัดแน่นขณะที่ฉันจิกเล็บลงบนบ่าที่แข็งแกร่งราวกับเหล็กของเขา พยายามกลั้นเสียงสะอื้น เสียงเฉอะแฉะดังก้องไปกับทุกจังหวะการสอดใส่ที่รุนแรง ร่างกายของเขาโหมกระหน่ำไม่หยุดยั้งจนกระทั่งเขากระตุกเกร็ง ปลดปล่อยความอุ่นร้อนเข้ามาลึกล้ำในตัวฉัน
“สุดยอดไปเลยค่ะ เจสัน” ฉันเปล่งเสียงออกไปอย่างยากลำบาก
“เจสันคือใครวะ”
เลือดในกายฉันเย็นเฉียบ แสงไฟสาดส่องใบหน้าของเขา—แบรด เรย์น อัลฟ่าแห่งฝูงมูนเชด เป็นคนหมาป่า ไม่ใช่แฟนของฉัน ความหวาดผวาจุกอยู่ที่ลำคอเมื่อฉันตระหนักได้ว่าตัวเองทำอะไรลงไป
ฉันวิ่งหนีสุดชีวิต!
แต่หลายสัปดาห์ต่อมา ฉันก็ตื่นขึ้นมาพร้อมกับทายาทของเขาในครรภ์!
ว่ากันว่าดวงตาสองสีของฉันเป็นเครื่องหมายบ่งบอกว่าฉันคือ ‘ทรูเมท’ ที่หาได้ยาก แต่ฉันไม่ใช่หมาป่า ฉันเป็นแค่แอล คนธรรมดาจากเขตมนุษย์ ที่ตอนนี้ต้องมาติดอยู่ในโลกของแบรด
สายตาเย็นชาของแบรดตรึงฉันไว้ “ในตัวเธอมีสายเลือดของข้า เธอเป็นของข้า”
ฉันไม่มีทางเลือกอื่นใดนอกจากยอมรับกรงขังนี้ ร่างกายของฉันเองก็ทรยศ มันกลับโหยหาสัตว์ร้ายที่ทำลายชีวิตฉัน
คำเตือน: เหมาะสำหรับผู้ใหญ่อายุ 18 ปีขึ้นไป
พี่สาวครับรับรักผมด้วย
พี่ชายที่รัก
จนหัวใจและร่างกายของฉันมันบอบช้ำ แต่หัวใจเจ้ากรรมกลับไม่รักดีเผลอรักพี่ชายคนนี้ จนหมดใจ
พิษรักคุณหมอ
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ
รักระรินใจ
พันธะร้ายท่านประธานปล้นรัก
เขาคือผู้ชายที่เธอเคยรักสุดหัวใจ และเป็นผู้ชายคนเดียวกันที่เธอเชื่อว่า…เคยเหยียบย่ำหัวใจเธอจนไม่เหลือชิ้นดี
แปดปีก่อน อธิชาเดินออกจากชีวิตชยุตม์ด้วยน้ำตา ทิ้งไว้เพียงคำพูดที่ว่า “เราไม่เหมาะกัน”
โดยไม่รู้เลยว่า ผู้ชายที่เธอคิดว่าไร้หัวใจ ไม่เคยหยุดตามหาเธอแม้แต่วันเดียว
แปดปีต่อมา เธอกลับมาเจอเขาอีกครั้ง
ไม่ใช่ในฐานะคนรัก แต่ในฐานะ “ลูกหนี้”และเขา…คือเจ้าหนี้คนเดียวที่มีสิทธิ์กำหนดชีวิตเธอ
“แต่งงานกับฉันสามปี แล้วหนี้ทั้งหมดของครอบครัวเธอจะจบลง”
ข้อเสนอของชยุตม์เย็นชา ร้ายกาจ และไร้ทางถอย อธิชาจึงต้องยอมสวมแหวนของผู้ชายที่เธอเกลียด ยอมเป็นภรรยาตามสัญญาของท่านประธานผู้ขึ้นชื่อว่าเพลย์บอยที่สุดในวงการธุรกิจ
เขามีข่าวกับผู้หญิงไม่ซ้ำหน้า ยิ้มเก่ง หว่านเสน่ห์เก่ง ปากร้าย และทำให้เธอเจ็บได้ทุกครั้งที่เข้าใกล้ แต่ในคืนที่เธอกลัว เขากลับนั่งเฝ้าอยู่หน้าประตูทั้งคืนในวันที่ครอบครัวเธอล้ม เขากลับเป็นคนยื่นมือมาช่วยโดยไม่เคยเอ่ยความดีและในวันที่เธอพยายามเกลียด เขากลับทำให้หัวใจเธอทรยศตัวเองซ้ำแล้วซ้ำเล่า













