บทที่ 14 จูบจนปากเจ่อ

แม้น้ำเสียงทุ้มเข้มจะฟังดูคล้ายกล่าวโทษคนตัวเล็ก แต่ใบหน้าหล่อกลับซบลงบนเนินอกนิ่มเพื่อรอฟังคำตอบ เป่ารดลมหายใจอุ่นลงบนเนื้อนุ่ม นิ้วเรียวยาวสะกิดเขี่ยจุกเล็กนั้นราวกับหยอกล้อ ไม่ต่างจากปลายลิ้นที่ค่อยตวัดเลียฐานเต้าใหญ่ไปมาจนน้ำลายเปียกไปทั่วเต้าอวบ

“ก็เสียงพี่เมาขนาดนั้น ปริมก็เลย…ลืม”เสียงเล็กอธ...