บทที่ 26 อัปยศที่สุดในชีวิต

เปลือกตาบางกระพริบถี่ก่อนจะเปิดขึ้นจนเต็มตา คิ้วคู่สวยขมวดเข้ากันพลางนึกบางอย่างก่อนหน้านี้ขึ้นมาได้ ความเจ็บปวดเสียใจก่อนหน้าก็จู่โจมเธอเข้าอย่างจัง เพราะความโง่เขลาของเธอที่มัวแต่หลงผิด ทุกอย่างเลยออกมาเป็นแบบนี้

พลันมือเรียวลูบลงบนหน้าท้องที่เคยเป็นก้อนนูนก่อนหน้านี้ ในตอนนี้เหลือเพียงหน้าท้องแบ...