บทที่ 101 บทที่ 9.5

“ในเมื่ออนุญาตให้ข้าเป็นคนลงมือ ทั้งยังไม่เอ่ยถามถึงวิธี...” โหลวตงอวี้ลูบไหล่ของหญิงสาวเบา ๆ “เช่นนั้นข้าก็จะถือว่าเจ้าอนุญาตให้ข้าทำตามใจ”

แม้สัมผัสของชายหนุ่มจะอ่อนโยนยิ่งในยามที่เขากระซิบถ้อยคำนั้น ทั้งยังตบเบา ๆ ลงไปยังแผ่นหลังของเสียนฉิงเยว่ ราวกับนั่นเป็นการกล่อมให้นางนอนหลับฝันดี กระนั้นดวง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ