บทที่ 134 บทที่ 12.5

เสียนฉิงเยว่เลิกคิ้วมองอีกฝ่ายเล่นละคร มือของเสียนหรูซวงคว้าข้อเท้าของนางเอาไว้ จิกเล็บลงไปเต็มแรงแต่นางเพียงมองเสียนหรูซวงด้วยดวงตาว่างเปล่า กระทั่งสุดท้ายเสียนหรูซวงก็แสร้งเป็นลมล้มพับไป ในยามที่ได้ยินว่าทั้งบิดาและมารดาถูกจองจำคนละห้าปีเพื่อชดใช้ความผิด

ส่วนทรัพย์สินที่เหลือทั้งหมดที่ไม่เกี่ยวกั...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ