บทที่ 160 บทที่ 13.18 จบ

จุมพิตอ่อนโยนของหญิงสาวที่แตะเบาๆ ไปยังริมฝีปากของโหลวตงอวี้ เขายิ้มออกมาอย่างอ่อนโยนพร้อมก้มลงไปสัมผัสล้ำลึกอย่างใจต้องการเพราะรอคอยวันนี้ด้วยใจจดจ่อ วันที่เขาและนางได้อยู่เคียงข้างกันและกัน ได้ร่วมทุกข์ร่วมสุขโดยที่ทั้งนางและเขาต่างก็มีใจตรงกัน

ท่ามกลางความวุ่นวายและชีวิตที่ตกอยู่ภายใต้การแก่งแย่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ