บทที่ 29 บทที่ 3.5

กระนั้น...เขาไม่มีวันลืมท่าทีถลึงตาใส่โหลวตงอวี้ในวันนั้นอย่างแน่นอน

ความจริงเขาแสร้งพูดไปเช่นนั้นเพราะไม่อยากให้โหลวตงอวี้ขุ่นเคือง เขามั่นใจในสิ่งที่เห็น ทั้งยังรู้สึกสนใจในตัวตนของสตรีผู้นี้ยิ่งนัก โหลวตงอวี้ผู้เป็นสหายของเขามองเห็นอะไรในตัวเสียนฉิงเยว่จนถึงกับต้องเลือกสายคาดเอว และผ้าคลุมไหล่ให...