บทที่ 42 บทที่ 4.4

“ต่อให้นางเป็นน้องสาวที่ข้าห่วงใยและทะนุถนอมเพียงใด แต่ข้าก็ไม่อาจกักขังนางเอาในคฤหาสน์ตลอดชีวิต นางต้องออกมาเรียนรู้ที่จะเอาตัวรอดและพบปะผู้คน”

“นั่นสินะหลังจบงานโปรยบุปผานางก็จะปักปิ่นแล้ว คราวนี้แม่สื่อจากตระกูลต่าง ๆ ได้เข้ามากวนใจเจ้าไม่ขาดสายเสียกระมัง” เหลียนชิงเหวินยิ้มออกมาบาง ๆ

“นางยังเด...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ