บทที่ 45 บทที่ 4.7

คิดได้ดังนั้นเสียนเหวินก็หมุนกายเดินไปอีกทาง จงใจแสร้งทำเป็นไม่เห็นท่าทีของคนทั้งสองที่มีต่อกันเมื่อครู่ ทว่าในตอนที่เขาหันกลับไป โหลวฟางอี๋กลับเดินย้อนกลับมายังทิศทางที่ชายหนุ่มยืนอยู่

นางมองแผ่นหลังของเสียนเหวินแล้วขมวดคิ้วมุ่นด้วยดวงตาสับสน ความสงสัยที่ผุดขึ้นมาในใจทำให้นางเดินตามชายหนุ่มไปทันที...