บทที่ 51 บทที่ 4.13

“ไม่ได้นะ!” นางสะดุ้งก่อนเบิกตามองเขา เพราะรู้ดีว่าเขาไม่ได้ข่มขู่หากจะดูจากดวงตาคมกริบจริงจังนั้น “ข้ารับปากท่านแล้ว ข้าจะทำตามที่ท่านว่า จะไม่เข้าใกล้พี่ซีหลิวจนเกินไป”

“เด็กดี” ไม่พูดเปล่าเขากลับกดจุมพิตลงไปยังมุมปากและข้างแก้มของนางอีกครั้ง “เอาล่ะเจ้ากลับไปได้แล้ว หาไม่เสียนเหวินคงมาตามด้วยตัว...