บทที่ 77 บทที่ 7.5

เสียนฉิงเยว่ขมวดคิ้วมองญาติผู้พี่ด้วยสายตางุนงง เสียนฮูหยินได้แต่ทอดถอนใจ เป็นเสียนเหวินที่เสนอตัวว่าจะพาทั้งสองคนไปนั่งสนทนากันที่ศาลาริมสระบัว ทั้งนี้ตัวของเขาและโหลวฟางอี๋จะนั่งอยู่ด้วย เช่นนี้แล้วคงไม่มีผู้ใดกล้ากล่าววาจาในทางที่ไม่ดี

มองดูท่าทีกระวนกระวายของบุตรชายคนโต เสียนฮูหยินจะไม่สอดปากก็...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ