บทที่ 115 พี่ยกให้

วันถัดมา ผู้จัดการสาวตื่นสายกว่าทุกวันเพราะเมื่อคืนมีคนงอแงออดอ้อนเธอไม่หยุดไม่หย่อนอย่างคนย่ามใจ

กลิ่นหอมของข้าวต้มกุ้งลอยฟุ้งไปทั่วห้อง หล่อนปรือตามมองเพดานนิ่งๆ ก่อนวาดฝีเท้าลงเตียง แต่โดนปรมินทร์เข้ามาประคองเข้าเสียก่อน

“ระวังครับ ค่อยๆ” เมื่อคืนเขาเอาแต่ใจไปหน่อย เกร็งว่าเธอจะเดินลำบากเลยถลาต...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ