บทที่ 22 ยอมทุกอย่างแม้กระทั่งศักดิ์ศรี

“ไอติมได้แล้วค่ะ” พนักงานสาวคนเดิมเดินมาเสิร์ฟ ทั้งคู่จึงหยุดสนทนาชั่วคราว

“แล้วนี่พี่ภูเขาปฏิบัติต่อแกเป็นไงบ้าง” เฟย์เปิดปากถามเมื่อไม่มีคนนอกแล้ว

“เย็นชาเหมือนเดิม แต่ยังดีหน่อย กลับบ้านมาทานข้าว” คนพูดนัยน์ตาทอแววหมองหม่นหลุบลงต่ำมองตักตัวเองเมื่อนึกถึงคำพูดและแววตาที่เขาปฏิบัติต่อเธอ มันช่างต...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ