บทที่ 29 โดนเท

คนโดนเท

ซ่า ซ่า

สายฝนเทกระหน่ำอย่างไม่ลืมหูลืมตาราวกับฟ้ารั่วและคล้ายว่าจะสมน้ำหน้าใครบางคนอยู่ในที

หญิงสาวร่างบางพร้อมกระเป๋าเดินทางใบโตยังคงยืนนิ่งอยู่ที่เดิมแม้ฝนจะตกก็ตาม ตอนนี้ชนัญชิดาเปียกปอนทั้งตัว ผมยาวแนบลู่ตามกรอบหน้า หล่อนร้องไห้สะอึกสะอื้นจนตัวโยน แล้วทรุดตัวลงนั่งซบใบหน้าลงกับท่อนแขน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ