บทที่ 30 พี่ให้ได้หมด

“ไปส่งฉันที่หัวหินที” เสียงแหบแห้งเอ่ยออกมาจนเจ้าตัวเองก็ตกใจ นี่หล่อนร้องไห้เกินไปสินะ

“แต่ว่า..” เขากำลังจะออกปากแย้งแต่โดนคุณหนูขัดขึ้นเสียก่อน

“กลับบ้านไปตอนนี้ไม่ได้ เดี๋ยวคุณป๋าเป็นห่วงเสียเปล่าๆ” สภาพตอนนี้เธอดูได้ซะที่ไหนกัน ตัวเปียกโชกจนเบาะรถมีหยุดน้ำไหลติ๋งๆ ลงพื้นรถอยู่เนี่ย แถมตายังบว...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ