บทที่ 47 วันนี้เธอดูแปลกไป

“นั่นสิ พี่คิดว่าจะไปส่งมันดีไหม” เธียรเอ่ยสมทบ เพราะตอนนี้เพื่อนตัวดีมันดื่มจนหลับคอพับไปได้ห้านาทีแล้ว

“มันหลับไปแล้ว เดี๋ยวพวกพี่แบกไปส่งที่รถแล้วกัน” แทนบอก เพราะให้ยัยนี่แบกไปคนเดียวคงถึงพรุ่งนี้เช้า

“รบกวนพวกพี่ด้วยนะคะ” ชนัญชิดาก้มหัวให้แล้วเดินนำทางเมื่อกราฟและแทนเป็นคนพยุงร่างไร้สติของภูว...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ