บทที่ 41 อดีตที่เจ็บปวดและความทรงจำวันวิวาห์

อัก!

กำปั้นของเพียงพิลาสทุบลงที่อกของเวนไตยโดยที่ไม่ทันได้ตั้งตัว เธอเงื้อมือขึ้นคิดจะซ้ำอีกสักสองสามครั้งแต่ถูกคว้าข้อมือเอาไว้ได้ทัน 

"อะไรกัน เสร็จนาฆ่าโคถึก เสร็จศึกฆ่าขุนพล ใช้ประโยชน์จากผมแล้วก็ทำร้ายแบบนี้ก็ได้เหรอ"

"ได้สิ คุณฉวยโอกาสหอมแก้มฉัน"

"ทีคุณกอดแขนผมล่ะ...อย่าบอกนะว่ามันไม่เหมือนกัน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ