บทที่ 77 ให้คุณตายอย่างเข้าใจ

เลือดที่เปรอะเปื้อนอยู่บนใบมีดไหลมารวมกันที่ปลายมีดตามแรงโน้มถ่วง ก่อนจะหยดลงมาทีละหยด... ติ๋ง... ติ๋ง... ร่วงหล่นลงสู่ปลายเท้าของผม

นี่คือ... เลือดของเจ้าดำ

ผมหันหน้าไปมองเจ้าดำที่ลมหายใจเริ่มรวยรินด้วยแววตาที่ฉายแววโศกเศร้า แล้วเอ่ยถามขึ้นว่า "สมพงษ์... ทำไม?"

การที่คนคนหนึ่งจะทำเรื่องโหดร้ายพรรค์...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ