บทที่ 36 ตอนที่ 35 สบายดีไหม?

ตอนที่ 35 สบายดีไหม?

ตั้งแต่ช่วงบ่ายจนตอนนี้คุณไทม์หายไปเลย เขาบอกแค่จะลงไปหยิบไอแพดในรถ ทว่าไม่กลับขึ้นมาอีกเลย พอโทรก็ไม่รับ ส่งข้อความก็ไม่ตอบ ไม่ได้รับการตอบกลับจนถึงตอนนี้..

22.30 นาฬิกา

PiPleng : นอนหรือยังคะ

Dalay : หน้าสดแล้วนะ

PiPleng : ส่งรูปภาพ (รูปเฮียปลื้มนอนบนเตียงโรงพยาบาล...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ

บท

1. บทที่ 1 คำเตือน + INTRO

2. บทที่ 2 ตอนที่ 1 เจอกันบนเตียง

3. บทที่ 3 ตอนที่ 2 เข็มช่างสักใหญ่มาก

4. บทที่ 4 ตอนที่ 3 ช่างสักเจ้าชู้

5. บทที่ 5 ตอนที่ 4 แฟนผม

6. บทที่ 6 ตอนที่ 5 อยากลองขึ้นขี่เสือ ดาเลย์ขับรถกินลมชมวิว เข้าซอกออกซอย สายตาสอดส่องดูประกาศขายบ้าน ขายคอนโด ตั้งแต่กลับมาอยู่บ้าน พ่อแม่ให้การต้อนรับดีมาก มีอาหารอร่อยให้กินทุกมื้อ อยากตื่นตอนไหนก็ได้ ไม่ต่างจากลูกเทวดา ทว่าบางทีก็อยากมีเวลาส่วนตัว อยากอยู่เงียบ ๆ อยากจัดมุมถ่ายรูปสวย ๆ อยากเดินนุ่งน้อยห่มน้อยอยู่ในห้องลำพังแบบที่ไม่ต้องกลัวว่าจะมีใครมาเคาะประตูบ้าง เธอขับรถออกมานานเกินสองชั่วโมง ไม่มีแม้โทรศัพท์ติดตัว มีแค่เงินสดที่อยู่ในรถ เลยถือโอกาสนี้ซื้อเสื้อผ้าฆ่าเวลาก่อนกลับบ้าน เหตุผลที่ต้องขับรถออกมาแบบนี้เพราะไม่อยากคุยกับเอ็ม ไม่อยากเห็นหน้าเขา ไม่อยากรู้ว่าเขาพยายามจะง้อมากแค่ไหน สำหรับเธอ สามปีที่คบกัน มันมากเกินพอแล้ว พักหลังมานี้ตัดขาดทุกช่องทาง ขอบคุณความพยายามที่อุตส่าห์ขับรถมาหา หอบดอกไม้มาง้อ แต่เสียใจด้วย มันไม่ได้ผล ดอกไม้เธอซื้อเองได้ นับประสาอะไรกับผู้ชาย ทำไมจะเลือกเองไม่ได้ จริงไหม? ดีดีขายทุกอย่าง "ไปไหนมาคะ เอ็มรอหนูนานมากนะ" "กลับไปหรือยังคะ ถ้ายังหนูจะได้ไปนอนที่อื่น" "กลับแล้ว แม่บอกให้แล้ว" "แม่บอกว่าอะไร" ดาเลย์ถามอย่างสงสัย ส่วนใหญ่พ่อกับแม่ไม่ค่อยอยากจะยุ่งเรื่องส่วนตัวของเธอ มีแต่จะตักเตือน ทำไมวันนี้แม่ถึงเอ่ยปาก.. ได้ยินแล้ว อ๋อ ยาวเลย ~ 'เอ็มกลับไปเถอะ ให้เวลาเลย์หน่อยนะ ถ้าเลย์อยากคุยเมื่อไหร่คงจะติดต่อไปเอง เอ็มจะได้ไม่ต้องพยายามให้เหนื่อยฟรีแบบนี้ นิสัยเลย์ น้ารู้ดี แล้วที่น้าพูดแบบนี้ไม่ได้อยากจะตัดกำลังใจเอ็มนะ แต่ถ้าเป็นไปได้ก็อยากให้เผื่อใจหน่อย ไม่มีใครเหมือนเดิมไปตลอดหรอก' 'ขนาดกลัวเข็มขึ้นสมอง ยังไปนั่งให้เข็มนับสิบทิ่มเนื้อได้เลย' 'ถ้าเอ็มเจอใครที่ใช่กว่าก็ลองเปิดใจดูนะ บางทีอาจจะดีกว่าที่เป็นอยู่ อีกอย่าง อย่าว่าน้าแบบนั้นแบบนี้เลย เอ็มเคยทำลูกน้าเสียใจ คงไม่ผิดใช่ไหมที่น้าจะไม่ไว้ใจเอ็มอีก' 'สามปีเลยนะ เวลาไม่ใช่น้อย ๆ' "รักแม่ที่สุดในโลก ~" ดาเลย์ยิ้มแฉ่งมองแม่ก่อนจะโผกอดแนบแน่น ซบอกแม่อ้อน ๆ พร่ำบอกรักซ้ำ ๆ ราวกับเด็กน้อย ไม่ว่าเวลาจะผ่านไปกี่ปี พ่อกับแม่ยังคอยปกป้องเธออยู่เสมอ แม้บางครั้งอาจจะดูเหมือนไม่สนใจ ทว่าท้ายที่สุด พ่อกับแม่ก็อยู่ในทุกช่วงเหตุการณ์ชีวิตที่เปลี่ยนแปลงของดาเลย์คนนี้เสมอ อกหัก ร้องไห้ เสียใจ ไม่เคยกลัว เธอเชื่อ พ่อแม่พร้อมอ้าแขนรับเสมอ ไม่ว่าตอนนั้นจะสุขหรือเศร้า ต้องขอบคุณที่พ่อแม่เคารพการตัดสินใจ เคารพวิธีแก้ปัญหาของเธอมาตลอด ขอบคุณจริง ๆ ดาเลย์อ้อนแม่อยู่พักใหญ่ กว่าแม่จะบอกว่าเหม็นเด็กไม่อาบน้ำ ทำให้ใบหน้ายิ้มแย้มหดเหลือสองนิ้ว เป็นเหตุให้เดินจ้ำอ้าวกลับเข้าห้อง สายเรียกเข้าจาก Plu สายที่ไม่ได้รับจาก Plu ข้อความใหม่ที่ยังไม่เปิดอ่าน Plu กล่าวถึงคุณ.. หญิงสาวมองข้อความงง ๆ คุณเขาโทรมาทำไม หรือคาใจเรื่องเมื่อเช้า? ถ้าใช่ ตอนนี้เขาคงว้าวุ่นใจอยู่แน่ ๆ หน้านิ้วสัมผัสหน้าจอ กดรับสาย.. "ฮัลโหล ~" (ไม่คิดจะรับสายกันหน่อยเหรอ ตั้งแต่เช้าแล้ว นี่บ่ายจนจะเย็น) "มีธุระสำคัญอะไรหรือเปล่าคะ หรือสนใจจะจ้างรีวิวรอยสัก แต่ขอดูคิวงานก่อนนะคะ" (...) ธุระสำคัญ? นั่นดิ ธุระสำคัญคืออะไร แล้วทำไมต้องโทรหาบ่อย ๆ ต้องส่งข้อความ ต้องบังคับให้เธอตอบกลับกันด้วย? "ช่วงนี้ไม่ว่างเลยค่ะ ต้องขอโทษคุณปลื้มมาก ๆ เลยนะคะ" (คืนนี้ว่างไหม?) "ไม่ว่างค่ะ" (อยากคุยด้วยหน่อย ที่โรงจอดรถธรีพี เดี๋ยวไปรอ) "เมื่อกี้สัญญาณไม่ดีเหรอ" บอกไม่ว่างไง (หรือจะให้ไปหา แบบนั้นก็ได้) "กี่โมง" (ห้าทุ่ม) "ดึกเกินไป เดี๋ยวขอบตาดำ" (ไม่ดึก) "สี่ทุ่มได้ไหมคะ ห้าทุ่มมีไลฟ์" (ไลฟ์ทำไม?) "ทำงาน ~ ไว้มีคนเลี้ยงค่อยทำแก้เหงา" (ปกติใช้เงินเดือนละเท่าไหร่?) "จะรับเลี้ยงเหรอคะ" (...) "ไม่เป็นไรค่ะ ไม่ได้ขัดสน ที่ทำก็ทำหารายได้เสริมเฉย ๆ แก้เหงาแก้เบื่อ" (ตกลงมานะ สี่ทุ่ม) "เจอกันค่ะ" ดาเลย์ตอบเสียงหวาน จนสายตัดไป เธอเลยได้โอกาสนั่งอ่านคอมเมนต์ที่เขาแท็กเธอพร้อมกับข้อความ Plu กล่าวถึงคุณ : ตอบข้อความหน่อยครับ ปัญหาคือไม่ได้มีแค่คอมเมนต์เดียว มีเป็นสิบ! แต่ไม่เป็นไร จะสิบจะร้อยก็จะไล่ลบให้หมด กระทั่งเปิดอ่านข้อความ ส่วนใหญ่เป็นสติกเกอร์การ์ตูนที่มีข้อความ 'อยู่ไหมเอ่ย?' 'อยู่อะเปล่า' 'อยู่ไหมครับคนสวย' เธออ่านแล้ว ไม่ได้ตอบ ไม่รู้จะตอบอะไร เมื่อกี้ก็โทรคุยไปแล้ว จะว่าไป ตอนเราคุยกันผ่านแอปหาคู่ เธอตอบแชตเขาไวมาก ทักปุ๊บตอบปั๊บ เขาเองก็เหมือนกัน สงสัยตอนนี้เลยไม่ชินละมั้ง เห็นส่งข้อความตัวอะไรเอ่ยมาบ่อยเลย "เป็นเสือเหรอ ระวังหลงเหยื่อนะ ^^" ยิ้มพึมพำลำพังมองสติกเกอร์นับสิบที่คุณเขาส่งมา ตื้นลึกหนาบางไม่รู้หรอกเขาเป็นผู้ชายยังไง แต่ดูแล้วหล่อสะอาด รวย น่าค้นหามาก ยิ่งเวลาแก้ผ้าขึ้นเตียง น่ามองสุด ๆ นอกจากขึ้นเตียงกันแล้ว อยากจะลองขึ้นเขาบ้าง อยากลองขึ้นขี่เสือดู ~

7. บทที่ 7 ตอนที่ 6 แฟนหรือเมีย?

8. บทที่ 8 ตอนที่ 7 เสร็จก็แยกย้าย

9. บทที่ 9 ตอนที่ 8 ปากบวมจังครับ

10. บทที่ 10 ตอนที่ 9 แกล้งเป็นแฟน

11. บทที่ 11 ตอนที่ 10 อย่าอิน

12. บทที่ 12 ตอนที่ 11 จีบเหรอ?

13. บทที่ 13 ตอนที่ 12 แค่อยากกอด

14. บทที่ 14 ตอนที่ 13 หยุดทำไมครับ

15. บทที่ 15 ตอนที่ 14 อยากมีผัวชื่อปลื้มจริง ๆ ไหม

16. บทที่ 16 ตอนที่ 15 วุ่นวาย ระวังโดนบล็อก

17. บทที่ 17 ตอนที่ 16 พี่หวง

18. บทที่ 18 ตอนที่ 17 หายไปไหนเลย์

19. บทที่ 19 ตอนที่ 18 จีบได้ไหม?

20. บทที่ 20 ตอนที่ 19 เด็กปลื้มกินขาด

21. บทที่ 21 ตอนที่ 20 ดื้อตาใส ไหวเหรอ

22. บทที่ 22 ตอนที่ 21 ซื่อสัตย์มาก ๆ

23. บทที่ 23 ตอนที่ 22 แค่หนู ไม่มีคนอื่น

24. บทที่ 24 ตอนที่ 23 อยากถอดใจ

25. บทที่ 25 ตอนที่ 24 แยกย้าย

26. บทที่ 26 ตอนที่ 25 หนักกว่าที่คิด

27. บทที่ 27 ตอนที่ 26 พาลเหมือนเด็ก

28. บทที่ 28 ตอนที่ 27 เกลียดตัวเอง

29. บทที่ 29 ตอนที่ 28 เจ็บ แต่จบ

30. บทที่ 30 ตอนที่ 29 หยุดรัก หยุดคิดถึง

31. บทที่ 31 ตอนที่ 30 สุขเกินกว่าจะเกลียด