บทที่ 37 ตอนที่ 36 คิดถึงจนพูดไม่ออก

ตอนที่ 36 คิดถึงจนพูดไม่ออก

พรึบ! 

ไฟหน้าร้านธรีพีสว่างจ้าทั้งด้านในและด้านนอก ปลื้มถึงกับถอนหายใจเกาท้ายทอยยิ้มแห้งมองดาเลย์..

"นายหนีออกมาทำไม?" ที่รักยืนอุ้มลูก มองเพื่อนบูมอย่างเคือง ๆ รู้ ๆ กันอยู่หมอให้นอนพักดูอาการหนึ่งคืน เขาออกมาทำไม หมออนุญาตแล้วเหรอ 

"ขึ้นห้องเถอะ ลูกง่วง" บูมรีบร...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ