บทที่ 9 ตอนที่ 8 ปากบวมจังครับ
ตอนที่ 8 ปากบวมจังครับ
สองเราแยกย้ายกันช่วงเที่ยง พี่ปลื้มมาส่ง แล้วก็ไป ไม่ได้เข้าร้าน คงเพราะเรื่องเมื่อวาน
เซ็กซ์จบลงกี่ครั้ง กี่โมง เธอไม่รู้ ก่อนจะหลับบอกเขาแล้วว่าไม่ไหว คงขึ้นทำให้ไม่ไหว เขาเลยประคองเธอลงนอนแล้วกลืนกินเธอแทน
กินตะกละตะกลาม กินมูมมาม กินเหมือนไม่เคยกิน กินเหมือนกลัวจะไม่ได้กินอีก แถมยังทิ้งรอยไว้บนตัวเธอเต็มไปหมด ทำแบบนี้ใครจะกล้าถ่ายรูปลงกันเล่า
ทว่างานก็คืองาน แม้ต้องโบกรองพื้นคอนซีลเลอร์หนาเตอะก็ต้องทำ
กลับถึงบ้านปุ๊บ รีบเข้าห้อง นั่งขาสั่นพับ ๆ บนเตียงนอน ก่อนจะกัดฟันสู้ เลือกชุดสวยมาสวมใส่ นั่งแต่งหน้าแล้วถ่ายรูปลง..
วันนี้รีวิวสีลิปสติก เลยต้องเน้นขอบปาก ให้ดูเหมือนสายฝอ
ไม่วายถูกใครบางคนตอบกลับสตอรี่แอปพลิเคชันสีเขียว
Plu : ปากบวมจังครับ ฉีดมาเหรอ
Dalay : โดนดูดมาค่ะ
คิดว่าไม่กล้าพูดหรือไง รู้แหละ เขาคิดอะไรอยู่
Plu : คืนนี้อยากโดนอีกไหม
เธออ่าน ไม่ตอบ ที่ทักมาคงแค่นี้ คงยึดตามที่คุย 'อยากก็ทักมา' ทักมาได้ตลอด แต่เธอต้องอยากด้วย ไม่ใช่เขาอยากอยู่ฝ่ายเดียว โอเคนะ
Plu : อย่าอ่านไม่ตอบ ไหนบอกอยากก็ให้ทักไง
Plu : อ่านไม่ตอบ อยากให้ไปหาหรือเปล่า?
Dalay : หายอยากแล้ว ไว้รู้สึกอยากเหมือนกันเมื่อไหร่ค่อยนัดเจอนะคะ
Plu : เหลี่ยม
Plu : เมื่อวานไม่เห็นพูดแบบนี้
Plu : แล้วรอยที่ทำไว้หายไปไหนหมด
Dalay : บอกแล้วไงคะ อย่าชวนคุยเรื่อยเปื่อย คุยแค่เรื่องเซ็กซ์ก็พอ
Plu : ??
Dalay : ถ้ายังทักมากวนบ่อย ๆ จะปิดการแจ้งเตือนนะ
Plu : ครับ
คนตอบครับกัดฟันตอบชนิดที่ถ้าโทรศัพท์แตกง่ายเหมือนลูกโป่ง คงโดนบีบจนแตกไปแล้ว
"สุดยอด!" ทำกับคนแบบไอ้ปลื้มได้สุดยอดจริง ๆ
บอกให้ทักแค่เรื่องเซ็กซ์ กะจะให้กูชวนเย็บทั้งวันเลยมั้ง? พอขอก็ไม่ให้ บอกอยากก็ไม่มา เอาใจยากฉิบหาย
ครืด!
Namwaan : ไม่มาร้านเหรอ หลบหน้าหวานทำไม
Namwaan : ขอโทษ อยากปรับความเข้าใจ มาคุยกันหน่อย
Plu : มีเมียแล้ว
Namwaan : ลูกแม่ค้าร้านดีดีขายทุกอย่างอะเหรอ
Plu : ไม่ใช่ ไม่จำเป็นต้องบอก ไม่ต้องทักมาอีก รำคาญ
Namwaan : รำคาญเมียคนแรกแบบหวานได้ยังไง?
Namwaan : ผู้หญิงคนนั้นเป็นใคร หวานอยากคุย
Namwaan : รอเจอปลื้มด้วย
ไม่อยากเจอ ไม่อยากคุย ไม่อยากข้องเกี่ยว ใครก็ได้เอาแฟนเก่าไปโยนทิ้งร้านของเก่าที! ช่างกล้าถามว่ารำคาญเมียแรกได้ยังไง ก็กูรำคาญไง ทำไมจะรำคาญไม่ได้ ทิ้งกูไปตั้งแปดปี กลับมาหาสวรรค์วิมารเหรอ ไม่มีหรอก มีแต่ขุมนรกอะ จะเอาไหม?
อย่าตื๊อให้มันมาก เดี๋ยวเห็นภาพบาดตาบาดใจก็รับไม่ได้ พานมาด่ากูเป็นเรื่องราวแย่ ๆ อีก ประสาท
ครืด
Naphat : เขามาทำไมอะ
Naphat : ส่งรูปภาพ (น้ำหวานนั่งในร้าน)
Naphat : แฟนคนแรกของเฮียปลื้มจริงเหรอ เขาดูหยิ่งมากเลยนะ
Plu : ไม่รู้ ไม่คุ้นหน้า
Naphat : โกหก
Naphat : เฮียบูมบอกเฮียปลื้มยังเก็บรูปคู่เขาไว้ รูปเขาด้วย
ปลื้มอ่านข้อความแล้วนึกขึ้นได้ รีบวิ่งไปรื้อค้น โกยรูปสมัยพระเจ้าเหาออกมาใส่ถังขยะ แล้วเดินไปนั่งริมระเบียง วิดีโอคอลหาณภัส
"เผา ฉีก โอเค?" ทั้งจุดไฟเผาต่อหน้า ฉีกจนหน้ากลายเป็นเสี้ยวให้ภัสดู
(รีบเลย ถ่านไฟเก่ามันร้อน) ไคเซอร์ยื่นหน้ามาพูด
"มึงไล่ไปดิ กลับมาทำเหี้ยไร"
(ไม่ไป เมียไอ้บูมจะแดกหัวอยู่แล้ว)
(ถ้าไม่ท้องคงไม่เหลือ)
(เห็นว่าแหกปากเรียกเมื่อคืน)
"สักทีดิ จะเป็นพระคุณ"
(ท้องอยู่ ท้องกันหมด ไปบอกเด็กมึงมาจัดการเถอะ)
"ไม่มี" ไม่มีสักคน ถ้ามีเลี้ยงไว้ป่านนี้ส่งไปจัดการแล้ว ส่วนดาเลย์เป็นข้อยกเว้น เธอไม่ใช่เด็กเขา ไม่ใช่คนที่เขาจะควบคุมได้ แต่อีกไม่นานหรอก ต้องหลงเขาหัวปักหัวปำแบบที่เพลงหลงไอ้ขุนแน่นอน
(ตามนั้น จัดการตัวเองซะ)
"อย่าบอกที่อยู่กู"
(ไม่บอกหรอก แต่ก็อย่าคุยกับเมียกูเยอะ ถ้าเกลียดหน้ามึงขึ้นมาอีกเมื่อไหร่มืออาจจะลั่นส่งโลเคชัน)
"เมียมึงทักกูมาครับ!"
(แต่มึงเคยคิดไม่ซื่อกับเมียกู)
"มึงคิดก่อน! เราคิดกันทุกคน มึงอะเหี้ย!"
(โอเค งั้นแค่นี้แหละ ไม่อยากรื้อฟื้น)
"สัด!" พอพูดแบบนี้เถียงไม่ขึ้นเลยขอวาง อยากจับเข่าถามสักคำ มีใครบ้างไม่ชอบภัส เราสี่คนแม่งชอบกันหมด แต่เขาคงแสดงออกชัดไปหน่อย ช่วยไม่ได้ มันอยากทำภัสเสียใจทำไม
เมื่อก่อนเคยชอบ ยอมรับ แต่ก็ตัดใจตั้งนานแล้วครับ อยากให้รับรู้!
Dalay เผยแพร่เรื่องราวใหม่
ลงสตอรี่ใส่ชุดบิกินี ปากเป็นสีใหม่ คล้ายสีส้ม เพราะรูปเมื่อกี้ปากสีแดง
อีกรูปเป็นลิปสามสีที่วาดเป็นรูปหัวใจบนเนินอก
"รีวิวอะไรแบบนี้วะ กูคนหนึ่งอะ มองแต่นม" พึมพำตามลำพัง ก่อนจะเริ่มร้อน ๆ หนาว ๆ ตอนเข้าไปส่องไอจีของเธอ
ร้อยคอมเมนต์ คงสาวว่าวไปแล้วเก้าสิบเมนต์ อีกห้าเมนต์ผู้หญิงด้วยกัน ดี! ทำดีมาก! แต่พอลองส่องคนที่กดถูกใจ คอมเมนต์ ส่วนใหญ่นุ่งน้อยห่มน้อยเหมือนกันเกือบหมด
"ถ่ายแบบนู้ดด้วย! ช่างแข็งตายเลยแบบนี้"
"พอ หยุด หยุด" หมายถึงกูอะหยุด! หยุดส่อง ส่องแล้วแม่งเซฟรูปเธอแทบทุกรูป เริ่มกลัวความโรคจิตของตัวเองแล้ว ไม่เข้าใจเซฟทำไม ลำบากต้องมานั่งลบตามหลังอีก แต่วันนี้ขี้เกียจ ไว้ขยันลบเมื่อไหร่ค่อยว่ากัน
ขณะที่อีกฝ่ายกำลังบอกให้ตัวเองหยุดโรคจิต มีหญิงสาวกำลังพึงพอใจ เพราะสตอรี่ที่ลงไป เขาเข้ามาดูเร็วมาก ดูทุกสตอรี่ แม้จะไม่กดถูกใจหรือตอบกลับอะไรมาก็ตาม แต่เชื่อว่าเขาเห็นแล้วต้องไม่พอใจแน่นอน ก่อนหน้านี้ยังถามรอยหายไปไหน
หวงห่วงแน่เลย ~
มัวแต่คิดขวยเขินเข้าข้างตัวเอง จนเกือบจะเผลอรู้สึกจริงจัง จำต้องรีบตบแก้มตัวเองตั้งสติ ให้อย่าเผลอไผลไปกับเสือผู้หญิงอย่างเขา
แต่บางทีพี่ปลื้มก็ดูอ่อนโยน บางทีก็ดุดัน เธอเองก็ทำตัวไม่ถูกเหมือนกัน ถามว่าชอบเขาไหม เพราะชอบน่ะสิ เลยพยายามพาตัวเองไปอยู่ในสายตาเขา ให้เขามองเห็นตลอดเวลา และวิธีนี้ก็ดูจะได้ผลมาก ๆ
ตามติดแทบทุกแอปพลิเคชัน ทั้งส่อง ทั้งกดถูกใจรูปภาพ ดีจะตาย แทบไม่ต้องลงแรงอะไรเลย
หากวันหนึ่งเธอหายไป คนที่โหยหาอาจจะเป็นเขา ทว่าไม่หวังถึงขั้นนั้น หวังแค่ระหว่างนี้ที่มีกัน ขอให้สองเรามีความสุขจริง ๆ เพราะครั้งหนึ่งความสัมพันธ์นี้เคยเกิดขึ้นจริง ๆ เกิดจากความรู้สึก เกิดจากความตั้งใจของเธอ..
ผู้ชายคนนั้นอาจไม่รู้ แต่เธอรู้ เพราะเขากำลังเดินตามกระดานที่เธอวางไว้ เพียงแค่รออีกนิด อาจจะตกหลุมพราง ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาด ความสัมพันธ์คงพัฒนา แต่ถ้าไม่เป็นแบบนั้น ก็ไม่ผิดหวัง
อย่างน้อยครั้งหนึ่งเธอก็ได้พยายาม
