บทที่ 14 ของขวัญ
หนึ่งอาทิตย์ต่อมา...
ค่ำคืนนี้แสงจันทร์ทอดเงาบางเบาลงบนผืนน้ำสีเข้มที่โอบล้อมเรือสำราญสุดหรูซึ่งลอยล่องอย่างสง่างามอยู่กลางแม่น้ำเจ้าพระยา แสงไฟระยิบระยับจากโคมระย้าหรูเคล้าคลอกับเสียงดนตรีคลาสสิก สร้างบรรยากาศอันโอ่อ่าและเย้ายวน
ภาสกรในชุดทักซิโดเข้ารูปสีดำสนิท ก้าวลงจากรถลีมูซีนอย่างสง่างาม และยื่...
เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ
บท
1. บทที่ 1 บทนำ: ปลายทางของคนสิ้นหวัง
2. บทที่ 2 ปลายทางของคนสิ้นหวัง
3. บทที่ 3 สงครามเย็น
4. บทที่ 4 มีคนจงใจเจาะรูรั่ว
5. บทที่ 5 รู้สึกผิดเพราะมันเป็นหน้าที่
6. บทที่ 6 สถานการณ์บีบบังคับให้ต้องเลว
7. บทที่ 7 ยิ่งเขาใจดี ยิ่งรู้สึกผิด
8. บทที่ 8 คุณมันร้ายกาจ
9. บทที่ 9 ร้ายกาจ
10. บทที่ 10 ชอบควบคุมนักใช่ไหม
11. บทที่ 11 ความรู้สึกหวั่นไหว
12. บทที่ 12 เปลี่ยนไป
13. บทที่ 13 กำแพงหัวใจ
14. บทที่ 14 ของขวัญ
15. บทที่ 15 ไม่ชอบใจ
16. บทที่ 16 เย้ยหยัน
17. บทที่ 17 กำจัดหนูให้สิ้นซาก
18. บทที่ 18 หัวใจที่ตรงกัน
19. บทที่ 19 ไม่ปฏิเสธความปรารถนา
20. บทที่ 20 เริ่มสงสัย
21. บทที่ 21 ระแวงคนใกล้ตัว
22. บทที่ 22 ตายไปจากใจฉันแล้ว
23. บทที่ 23 ทำลายความไว้ใจ
24. บทที่ 24 ล่า
25. บทที่ 25 แขกมาเยือน
26. บทที่ 26 ถ่านไฟเก่า
27. บทที่ 27 จนมุม
28. บทที่ 28 ล่อเหยื่อออกจากที่ซ่อน
29. บทที่ 29 หนูสกปรก
30. บทที่ 30 อย่างเธอต้องเจอคนแบบฉัน
31. บทที่ 31 เกมพึ่งเริ่ม
ย่อ
ขยาย
