บทที่ 21 ระแวงคนใกล้ตัว

หญิงสาวรีบลุกขึ้นและเดินเข้าไปใกล้ร่างสูง ริมฝีปากเม้มแน่นก่อนจะเบียดตัวเข้าหา ใช้แขนโอบรอบเอวเขาแนบแน่น เอาหน้าซบลงกับแผ่นอกเปลือยเปล่าราวกับต้องการหลบสายตานั้น

หมับ!

"ฉันเกรงใจค่ะไม่อยากปลุกคุณ อีกอย่างก็เจ็บตรงนั้นด้วย...ที่คุณทำ"

น้ำเสียงของเธอสั่นบางเบา แต่เจือความอ้อนที่พอเหมาะพอเจาะภาสกรมองเธ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ