บทที่ 24 ล่า

 บทที่ 14

 ล่า 

ฝนยังคงเทลงมาไม่หยุดหย่อนร่างสูงของภาสกรยืนตระหง่านอยู่ใต้ฟ้าสีหม่น ดวงตาคมจ้องมองผู้หญิงตรงหน้าด้วยแววโกรธเกรี้ยวและความผิดหวังที่ผสมปนเปกันจนแทบแยกไม่ออก

อัยรินทร์ยืนสั่นสะท้านทั้งจากความหนาวและความกลัว น้ำตาไหลผสมกับหยาดฝนที่ชโลมแก้ม 

“ฉัน... ฉันไม่ได้ทำจริง ๆ นะคะคุณกร”

 เสียง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ