บทที่ 26 ถ่านไฟเก่า

ร่างกายเธอจำท่วงท่าได้เร็วกว่าสมอง หัวใจสะดุดวูบ ก้าวเท้าถอยหลังโดยไม่รู้ตัว ถาดแก้วกระทบขอบโต๊ะเบา ๆ

“หนูจะเอาน้ำไปเสิร์ฟเองค่ะพี่อัย ไปทำอย่างอื่นเถอะ”

นานะฉวยถาดจากมือเธอด้วยท่าทีร่าเริงเหมือนเดิม น้ำเสียงใสแจ๋วของเด็กสาวทำให้โลกที่กำลังหมุนของอัยรินทร์ช้าลง เธอเผลอพยักหน้า ปล่อยให้ถาดหลุดจากมือ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ