บทที่ 30 อย่างเธอต้องเจอคนแบบฉัน

อย่างเธอต้องเจอคนแบบฉัน

เสียงเครื่องยนต์ของรถ SUV ยังดังต่ำอยู่ท่ามกลางความมืด ไฟหน้ารถฉายฝ่าหมอกบางจนเห็นเพียงทางดินที่ทอดลึกเข้าสู่พื้นที่รกร้าง อัยรินทร์นั่งตัวแข็งชิดประตูด้านหนึ่ง พยายามควบคุมลมหายใจ แต่หัวใจเต้นแรงราวกับจะทะลุออกมาจากอก

ภายในรถเงียบสนิทมีเพียงเสียงฝนกระทบหลังคาเป็นจังหวะ ภาสก...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ