บทที่ 31 เกมพึ่งเริ่ม
เธอสบตาเขาเห็นเพียงเงาความแค้นที่ลุกไหม้ ไม่เหลือเศษเสี้ยวของความอ่อนโยนในวันเก่า น้ำตาเธอร่วงแต่ริมฝีปากยังสั่นยิ้ม
“คุณไม่เข้าใจเลยสินะ ความแค้นของคุณมันกำลังฆ่าคุณช้า ๆ คุณนั่นแหละที่จะเจ็บ ไม่ใช่ฉัน”
คำพูดนั้นทำให้ภาสกรนิ่งไปชั่วอึดใจ ก่อนจะถอยหลังช้า ๆ สีหน้าเรียบ แต่รอยยิ้มมุมปากกลับเย็นจัด
...
เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ
บท
1. บทที่ 1 บทนำ: ปลายทางของคนสิ้นหวัง
2. บทที่ 2 ปลายทางของคนสิ้นหวัง
3. บทที่ 3 สงครามเย็น
4. บทที่ 4 มีคนจงใจเจาะรูรั่ว
5. บทที่ 5 รู้สึกผิดเพราะมันเป็นหน้าที่
6. บทที่ 6 สถานการณ์บีบบังคับให้ต้องเลว
7. บทที่ 7 ยิ่งเขาใจดี ยิ่งรู้สึกผิด
8. บทที่ 8 คุณมันร้ายกาจ
9. บทที่ 9 ร้ายกาจ
10. บทที่ 10 ชอบควบคุมนักใช่ไหม
11. บทที่ 11 ความรู้สึกหวั่นไหว
12. บทที่ 12 เปลี่ยนไป
13. บทที่ 13 กำแพงหัวใจ
14. บทที่ 14 ของขวัญ
15. บทที่ 15 ไม่ชอบใจ
16. บทที่ 16 เย้ยหยัน
17. บทที่ 17 กำจัดหนูให้สิ้นซาก
18. บทที่ 18 หัวใจที่ตรงกัน
19. บทที่ 19 ไม่ปฏิเสธความปรารถนา
20. บทที่ 20 เริ่มสงสัย
21. บทที่ 21 ระแวงคนใกล้ตัว
22. บทที่ 22 ตายไปจากใจฉันแล้ว
23. บทที่ 23 ทำลายความไว้ใจ
24. บทที่ 24 ล่า
25. บทที่ 25 แขกมาเยือน
26. บทที่ 26 ถ่านไฟเก่า
27. บทที่ 27 จนมุม
28. บทที่ 28 ล่อเหยื่อออกจากที่ซ่อน
29. บทที่ 29 หนูสกปรก
30. บทที่ 30 อย่างเธอต้องเจอคนแบบฉัน
31. บทที่ 31 เกมพึ่งเริ่ม
32. บทที่ 32 ลงทัณฑ์
33. บทที่ 33 คนใกล้ตัว
34. บทที่ 34 ความจริง
35. บทที่ 35 ชุบมือเปิบ
36. บทที่ 36 เลือดเนื้อเชื้อไข
37. บทที่ 37 คุณไม่มีวันชนะใจตัวเอง
38. บทที่ 38 หมากทรยศ
ย่อ
ขยาย
