บทที่ 54 โปรดช่วยลูกของฉัน

ภาสกรขับรถสปอร์ตของชรันมาถึงอาคารร้างริมแม่น้ำเจ้าพระยาด้วยความเร็วเหนือพิกัด เขาจอดรถทิ้งไว้กลางลานดินอย่างไม่ใยดีแล้วบุกเข้าไปในโกดังร้างขนาดมหึมาที่มีเพียงแสงจันทร์สลัวรางลอดผ่านช่องโหว่ของหลังคาลงมาเป็นลำแสงสีเงิน

ภายในอาคารเต็มไปด้วยเงาตะคุ่มและกลิ่นอับชื้นของฝุ่นปูน เจสันยืนตระหง่านอยู่กลางโถง...