บทที่ 60 สูญเสียครั้งสุดท้าย

ภาสกรก้าวพ้นขอบประตูรั้วสังกะสีที่ผุพังกลับออกมาสู่ถนนลูกรังเบื้องนอก เสียงรองเท้าหนังที่เปื้อนโคลนและน้ำขำสีดำย่ำลงบนพื้นหญ้าแห้งกรอบสม่ำเสมอเป็นจังหวะ ราวกับเสียงหัวใจที่กลับมาเต้นอย่างมั่นคงอีกครั้งหลังจากพายุอารมณ์ผ่านพ้นไป

เบื้องหลังของเขา เป็นซากอาคารห้างสรรพสินค้ายังคงตั้งตระหง่านเป็นเงาตัดกั...