บทที่ 62 เริ่มต้นใหม่

เวลาสองเดือนผ่านไปราวกับหยาดน้ำที่ค่อยๆ ชโลมลงบนดินที่แตกระแหง ภายในบ้านพักส่วนตัวย่านชานเมืองที่ภาสกรเลือกสรรมาอย่างดีเพื่อใช้เป็นสถานที่ลี้ภัยจากสายตาของสื่อมวลชนและโลกธุรกิจอันวุ่นวาย แสงแดดอ่อนยามเช้าลอดผ่านม่านสีครีมเข้ามาตกกระทบลงบนโต๊ะไม้โอ๊กที่มีแจกันดอกคาร์เนชั่นสีขาวสดชื่นวางอยู่ บรรยากาศร...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ