บทที่ 38 ร้อนเงิน

ยัยน้ำฝนร้องไห้สะอึกสะอื้นจนฉันเองฟังไม่เป็นสับว่าน้องพูดว่าอะไร

“พวกมึงดูกันไปก่อนเลยนะเดียวกูไปก่อน” ฉันเอ่ยกับยัยสองเพื่อนรักพร้อมรีบลุกขึ้นจากเก้าอี้ไปคุยโทรศัพท์

“หายใจเข้าลึกๆ ตั้งสติแล้วค่อยๆ พูดกับพี่แม่ทำไม” ฉันเอ่ยบอกน้องสาวของฉันที่ตอนนี้ยังคงร้องไห้อยู่ไม่ยอมหยุด

(แม่รถชน)

"หะ!!! แล้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ