บทนำ
“แล้วเธอฉันไม่ได้ซื้อมาด้วยเงินหรอ?”
บท 1
ณ ร้านอาหารฝรั่งเศสหรู
ท่ามกลางแสงไฟสลัวบริเวณหลังโรงรถของร้านอาหารฝรั่งเศสสุดหรูกึ่งบาร์ใจกลางเมืองที่ตอนนี้บรรยากาศเริ่มเงียบงันเนื่องด้วยตอนนี้เป็นเวลาใกล้ปิดของร้านลูกค้าต่างพากันทยอยกันออกจากร้านบางคนก็ไปต่อที่อื่นบางคนก็กลับบ้าน
“อื้ออออ แอสตันขาาา” เสียงหญิงสาวในชุดเดรสสั้นรัดรูปผูกคอหุ่นเซ็กซี่ดีกรีนางเอกครางออกมาเสียงกระเส่าเมื่อถูกชายตรงหน้าขยำหน้าอกตูมๆ ไซร์ 500cc ที่เธอพึ่งออดอ้อนขอเงินเขาไปอัพมาใหม่เมื่อเดือนก่อน
“เดียร์ว่าเราไปต่อกันในรถดีไหมคะเดียวมีคนมาเห็น” เธอพูดพลางลูบไล้โคนขาของชายหนุ่มตรงหน้าอย่างเอาอกเอาใจเพราะบริเวณนี้ถึงจะเป็นหลังลานจอดรถของลูกค้า vip ที่ค่อนข้างจะลับตาผู้คน แล้วตอนนี้คนอื่นในร้านก็เริ่มทยอยกลับกันแล้วแต่ก็เสี่ยงผ่านมาเห็นอยู่ดี
“หุบปาก ร่านๆ แบบเธออายเป็นด้วยหรอ” ชายหนุ่มลูกครึ่งอิตาลีใบหน้าหล่อเหลาไร้ที่ติพูดพลางกระชากท้ายทอยของนางเอกสาวเพื่อสำรวจดูว่าคุ้มกับที่เค้าเสียเงินให้ไปอัพหน้าอัพนมใหม่ไหม
“หึ ปลอมชะมัด”
“แหม่ ก็มันยังไม่เข้าที่นี้คะ”
จ๊วบจ๊าบๆ
นางเอกสาวเอามือคล้องคอชายหนุ่มมาจูบอย่างดูดดื่มและเร่าร้อนอย่างรู้ใจชายตรงหน้าเป็นอย่างดี
“เดียร์ขอบคุณนะคะที่ให้เดียร์เป็นนางเอกซีรี่ย์เรื่องใหม่”
นางเอกสาวพูดพลางดึงสายเสื้อที่ผูกคอออกทำให้เสื้อส่วนบนเธอไปกองอยู่ที่เอวของเธอเผยให้เห็นหน้าอกหน้าใจคัพ D ที่ตอนนี้ทั้งสองเต้ามีเพียงแค่ที่ปิดจุกเท่านั้นพร้อมทั้งสอดมือไปคล้องคอชายหนุ่มตรงหน้ามาจูบอย่างดูดดื่มเร่าร้อนอีกครั้ง
"เดียร์อยากแล้วค่ะผัวขา อ๊าา" นางเอกสาวครางออกมาเสียงกระเส่าอีกครั้งเมื่อชายหนุ่มตรงหน้าเริ่มขยำหน้าอกพร้อมหยิกยอดลูกเกดเธอแรงๆ มืออีกข้างของเขาล้วงเข้ามาขยำบั้นท้ายของเธอ
ตุบบ!!
“ว้ายย ขอโทษค่ะฉันไม่ได้ตั้งใจแอบดูฉันแค่จะเอาขยะกับน้ำมาเททิ้ง” หญิงสาวร่างบางรีบก้มหัวขอโทษที่เธอเผลอทำถุงขยะหลุดมือเพราะตกใจกับภาพที่เห็นตรงหน้า
“ใครจะไปคิดหละว่าจะมีคนมาทำอะไรกันตรงนี้” หญิงสาวร่างบางบ่นออกมาเสียงเบา
“อร๊ายยยยย แกเป็นใครเนี้ยอีหน้าด้าน” นางเอกสาวกรี๊ดแล้วรีบดึงชุดขึ้นมาปิดหน้าอกแล้วชี้หน้าหญิงสาวร่างบางอย่างปรี๊ดแตกที่มาขัดจังหวะเข้าได้เข้าเข็มของเธอ
“นี้คุณใครกันแน่ที่หน้าด้าน ตรงนี้มันลานจอดนะคะไม่ใช่ม่านรูด”
“ถ้าฉันจำไม่ผิดคุณเป็นนางเอกหน้าใหม่ช่อง 21 ไม่ใช่หรอคะ กริยาคุณนี่ต่ำขัดกับหน้าจริงๆ”
“กรี๊ดๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ แกด่าฉันต่ำหรอ” นางเอกสาวกรี๊ดและเดินจ้ำเท้าง้ามือหมายจะตบสั่งสอนหญิงสาวตรงหน้าเสียให้เข็ดแต่...
ซ่าาาาาาา
ร่างบางรีบเอาถังน้ำเน่าในมือที่เธอตั้งใจจะเอามาเททิ้งสาดใส่คนตรงหน้าเป็นสัญชาตณาณการป้องกันตัวทันที
“กรี๊ดดด แก! แกกล้าเอาน้ำเน่านั้นสาดใส่ฉันหรออีเด็กบ้า”
“แอสตันคะเดียร์ไม่ยอมนะคะแอสตันต้องจัดการอีเด็กนี้ให้เดียร์นะคะ” ดาราสาวหันไปเกาะแขนออดอ้อนชายหนุ่มให้เขาช่วย
“เธอไปได้แล้ว ฉันเหม็นหมดอารมณ์กับเธอแล้ว” ชายหนุ่มพูดเสียงเรียบ แต่สายตากับจับจ้องไปที่สาวร่างบางตรงหน้าอย่างสนอกสนใจ
“แอสตัล คุณมองมันแบบนั้นหมายความว่าไงสนใจมันหรอเดียร์ไม่ยอมนะคะเดียร์ไม่ยอม” นางเอกสาวโวยวายเสียงดังลั่นอย่างไม่สนว่าใครจะผ่านมาได้ยิน
“ฉันบอกให้ไปได้แล้วไง ไม่ได้ยินหรอ”
“เดียร์ไม่ไป เดียร์ไม่ยอมนะคะจะมาไล่เดียร์เหมือนหมูเหมือนหมาแบบนี้ไม่ได้”
“ฉันให้เวลาเธอสามวิ ถ้าเธอยังไม่ไปให้พ้นหน้าฉัน ซีรี่ย์เรื่องที่เธอกำลังถ่ายอยู่เธอจะถูกปลดทันที” ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นเสียงเรียบแต่สายตายังคงจับจ้องไปยังสาวร่างบางตรงหน้าที่กำลังก้มเก็บของโดยไม่สนใจนางเอกสาวที่กำลังโวยวาย
“1”
“2”
“ไปแล้วค่ะไปแล้ว” นางเอกสาวกระฟัดกะเฟียง เดินออกไปอย่างขัดไม่ได้เพราะเธอรู้ดีว่าเขาเอาจริง แล้วเธอเองก็ยังไม่อยากไปแข็งข้อกับเค้าเพราะกลัวเขาจะเขี่ยเธอทิ้งและเธอยังต้องพึ่งเงินเขาอยู่
ขณะที่ร่างบางก้มลงเก็บถังน้ำและกำลังจะหันหลัง้ดินกลับไปนั้น
หมับ!!
“เธอจะไปไหน อยากให้ฉันสนใจไม่ใช่หรอ” ชายหนุ่มพูดพร้อมกระชากแขนหญิงสาวร่างบางที่กำลังจะเดินไปให้หยุดหันมาทางเขาทำให้ร่างบางที่ไม่ทันได้ตั้งหลังเซมาล้มใส่อกของกำยำเขาอย่างจัง
“นี้ ปล่อยนะฉันเจ็บใครอยากให้นายสนจบ้าหรอ” สาวร่างบางพูดพลางพยามแกะมือของอีกฝ่ายออกจากข้อแขนของเธอแต่มันดูจะไม่เป็นผล
“ก็เธอไง ต้องการอะไรเงินรถหรือคอนโด” ชายหนุ่มยื่นหน้าไปพูดข้างหูหญิงสาวด้วยสายตาดูถูก สำหรับเขาแล้วผู้หญิงที่เข้าหาเขาส่วนมากมักเข้ามาเพราะต้องการเงินสิ่งของกันทั้งนั้น
“นี้นายจะทำอะไร ปล่อยนะ”
พลัก!
“โอ้ยย เจ็บนะปล่อยฉัน” ร่างบางพูดขณะที่ชายหนุ่มผลักเธอชนกำแพงตำแหน่งเดียวกับที่เขานัวเนียกับนางเอกสาวเมื่อกี้ซึ่งแน่นอนว่าบริเวณนี้มันเป็นที่ลับตาคนถ้าไม่มีใครมาทิ้งขยะก็คือไม่มีผู้คนผ่านไปมาแน่ๆ
“อย่าเล่นตัวไปหน่อยเลย ฉันรู้จักผู้หญิงแบบพวกเธอดี” ชายหนุ่มพูดพร้อมใช้สายตาสำรวจสัดส่วนร่างกายของหญิงสาวตรงหน้าที่อยู่ในชุดเสื้อเชิดพนักงานสีขาวกระโปรงทรงเองรัดรูปที่เผลอให้เห็นต้นขาเรียวสวยของเธอ
“ก็ เอื่อง อ่อง อาย อ่อย นะ (ก็เรื่องของนาย ปล่อยนะ) ” หญิงสาวร่างบางพูดเสียงอู้อี้ในลำคอขณะโดนชายหนุ่มประกบปากอย่างดูดดื่ม
มือเล็กพยายามพลักอกกำยำให้ออกไปไกลๆ แต่ไรผล มือหนาเริ่มลูปไร้ต้นขาเรียวและอีกมือนึงขยำที่หน้าอกอวบอิ่มที่มันดูจะใหญ่เกินขนาดตัวของเธอ ไหนจะใบหน้าเรียวสวยได้รูป ผมยาวสลวยที่ตอนนี้ถูกรวบมัดหางม้าไว้ทำให้เห็นคอยาวระหงดวงตากลมโตที่ตอนนี้เบิกกว้างด้วยความตกใจกลิ่นหอมอ่อนๆ ของหญิงสาวตรงหน้าทำให้เขาเคลิบเคลิ้มอย่างไม่รู้ตัว
ปลัก!!
“ไอโรคจิต”
เธอใช้โอกาสตอนชายหนุ่มเผลอเตะเข้าไปที่น้อยชายเขาและถีบยอดอกกำยำของชายหนุ่มเต็มๆ จนร่างสูงเซถอยไปข้างหลังก่อนจะวิ่งหนีไป
“โอ้ยยยยยยย เธอ” ชายหนุ่มร้องออกมาด้วยความเจ็บปวดพร้อมเอามือกุมน้อยชายเอาไว้สายตาก็มองไปยังป้ายชื่อของคนตัวเล็กที่หล่นตกพื้น
“เกิดมาไม่เคยมีใครทำกับฉันแบบนี้ สายน้ำ” ชายหนุ่มสบด แววตายังคงจับจ้องไปยังหญิงสาวที่วิ่งหนีไป
บทล่าสุด
#136 บทที่ 136 ตอนพิเศษ งานแต่ง...เปิดตัว Nc
อัปเดตล่าสุด: 3/24/2026#135 บทที่ 135 ตอนพิเศษ การกลับมา
อัปเดตล่าสุด: 3/24/2026#134 บทที่ 134 The End
อัปเดตล่าสุด: 3/24/2026#133 บทที่ 133 ร้านหมูจุ่มก่อเกิดรัก
อัปเดตล่าสุด: 3/24/2026#132 บทที่ 132 สามคนผัวเมีย
อัปเดตล่าสุด: 3/24/2026#131 บทที่ 131 ที่รักNc
อัปเดตล่าสุด: 3/24/2026#130 บทที่ 130 69
อัปเดตล่าสุด: 3/24/2026#129 บทที่ 129 แม่ขอโทษ
อัปเดตล่าสุด: 3/24/2026#128 บทที่ 128 หลั่งน้ำตา
อัปเดตล่าสุด: 3/24/2026#127 บทที่ 127 รนหาที่ตาย
อัปเดตล่าสุด: 3/24/2026
คุณอาจชอบ 😍
พลาดรักร้ายนายวิศวะ
"พี่สาวฉันไม่ใช่ผู้หญิงขายตัว อย่างที่พี่เข้าใจ" มิริณสวนกลับอรัณอย่างไม่ยอมทันที
"เป็นเด็กN มันไม่ได้ต่างกับผู้หญิงขายตัว" อรัณจับข้อมือเรียวเล็กของมิริณเอาไว้แน่น ด้วยความโกรธและโมโห ใบสวยหวานไร้กรอบแว่นตา จ้องมองคนปากร้ายโดยไม่เกรงกลัวแต่อย่างใด
"ถ้าเกลียดผู้หญิงขายตัว เกลียดพี่สาวฉัน เกลียดฉันมากนัก พี่ก็เลิกยุ่งกับฉันเสียทีสิ" มิริณกดน้ำเสียงโดยความไม่พอใจ พร้อมกับสะบัดมือออกจากแขนของอรัณ
"ถ้าอยากเป็นเด็กขายตัวตามพี่สาวของเธอนัก ก็มาขายให้ฉันเสียสิ จะได้ไม่ต้องวิ่งหาคนอื่นให้มันเหนื่อย แค่นอนให้ฉันกระแทกก็พอ"
"พี่รัณ" มิริณตระโกนใส่หน้าอรัณด้วยความโกรธจัด
!! เพี๊ยะ !! พร้อมกับตะเบ่งฝามือฝาดใบหน้าอันหล่อเหลาของอรัณด้วยที่เขานั้นดูถูกเธอไม่หยุด
ใบหน้าของอรัณหันไปตามแรงตบและมอง มิริณมาด้วยสายตาดุดัน
"ขอซื้อดีๆ ไม่ขาย งั้นก็โดนฉันกระแทกก่อน แล้วค่อยคิดราคามาละกัน" พูดจบอรัณก็ระดมจูบคนตัวเล็กไปทั่วทั้งใบหน้าด้วยความโมโห
Dangerous Engineering เขตรักอันตราย นายวิศวะ
“หยุดมโนเลยอ้วน กูแค่ให้เกียร์ ไม่ได้คิดจะเอาทำเมีย” ชิ! เบรกซะฉันล้อลากเลยไอ้พี่บ้านี่
ใครจะอยากไปเป็นเมียนักเลงแบบพี่ล่ะ
“ไม่รู้ล่ะ ใจพี่อยู่ที่นิ่มแล้ว” ฉันพูดออกไป
ก็ฉันเคยได้ยินพี่ ๆ พูดว่าใจอยู่เกียร์ เพราะงั้นเขาก็ให้ฉันแล้ว สรุปแล้วหัวใจเขาอยู่ที่ฉัน
“มโนล้วน ๆ เลยนะมึง” พี่เคลิ้มเขาส่ายหัวใส่ฉัน แล้วจากนั้นเขาก็ขับรถออกจากข้างทางที่อยู่ข้างบ้านหลังใหญ่ที่เขาเดินหายเข้าไป
“เดี๋ยวนิ่มจะดูแลให้ดีเลยนะจ๊ะ” ฉันฉีกยิ้มใส่พี่เคลิ้ม
ก็ตอนนี้พี่เขาอกหัก ฉันก็แค่อยากเห็นพี่เขายิ้มก็แค่นั้น
“เรื่องของมึง เพราะกูไม่สนใจ มึงจะทิ้งก็ได้นะถ้ามันเกะกะลูกตามึง หรือจะให้กูโยนทิ้งตอนนี้ก็ได้นะ”
“อย่ามายุ่งกับของนิ่มนะ! ตอนนี้มันเป็นของนิ่มแล้ว พี่ห้ามยุ่ง”
“มโนอะไรก็มโนไป แต่อย่ามโนว่ากูเป็นผัวมึงก็พอ เพราะมันเป็นไปไม่ได้”
“ชิ! คิดว่านิ่มอยากเป็นเมียพี่หรือไง ฝันไปเถอะ นักเลงอย่างพี่เคลิ้ม นุ่มนิ่มไม่เอามาเป็นผัวหรอก ปวดหัวเรื่องผู้หญิงที่เยอะอย่างกะฝูงวัวฝูงควาย แล้วนิ่มก็ไม่มีปัญญาวิ่งหนีคู่อริพี่ด้วย นิ่มอ้วน นิ่มเหนื่อย”
“มึงมโนไปไกลแล้วนะอ้วน หยุดต่อมมโนมึงเดี๋ยวนี้”
ลวงรักคุณหมอคาสโนว่า
เรื่องราวของคุณหมอ "คาสโนว่าตัวพ่อ" ควงผู้หญิงเป็นว่าเล่น ปากดี งี่เง่า เอาแต่ใจตัวเองอย่าง "คณาธิป"
เมื่อมาพบกับกวางน้อยไร้เดียงสาแต่สู้คนอย่าง "ชมชนก" เด็กนักศึกษาคณะบริหารที่มาฝึกงานในโรงพยาบาลของเขา
เธอคอยส่งทั้งขนม กาแฟและมักจะเดินมาให้เขาเห็นบ่อย ๆ
แต่เขาไม่ค่อยชอบเธอเท่าไหร่เพราะไม่ต่างกับพวกโรคจิต
ไม่ว่าเขาจะทำอะไรกับผู้หญิงคนอื่นที่ห้องไหน
ทำไมต้องเจอกับเธอทุกทีสิน่า!!
** นิยายเรื่องนี้พระเอกเริ่มแรกไม่ใช่คนดีนะคะ ปากร้ายและเอาแต่ใจ
นิยายเป็นแนว 18+ มีฉากอีโรติกค่อนข้างละเอียด
ควรใช้วิจารณญาณในการเสพ
เกลียดรัก
อารญากับธีรเดชก็เช่นกัน
แต่เกลียดกันไปเกลียดกันมาดันท้องเฉยเลย
ดวงใจรักนักรบ
Vs
หฤทัย สิริโสกุล สาวน้อยวัยกระเตาะเจ้าของโรงเรียนอนุบาลป้ายแดง ชีวิตของเธอเหมือนจะดี๊ดี ชอบมองโลกในแง่บวกเสมือนเจ้าของทุ่งดอกลาเวนเดอร์มาเอง หากหัวใจเจ้ากรรมต้องกระตุกเต้นแรง เมื่อดันมาสปาร์กกับพ่อลูกอ่อนจอมเย็นชาเข้าเต็มเปา ทว่าอ่อยเบอร์แรงสักแค่ไหน เขาก็เฉยซะจนน่าระเหี่ยใจ แต่อย่าหวังว่าเธอจะถอย ก็เจ้าลูกชายก็น่ารักน่าฟัด น่าสมัครเป็นแม่เลี้ยงเป็นที่สุด ส่วนคนเป็นพ่อก็มีเสน่ห์เหลือล้นน่าดามใจซะขนาดนี้ มารยาทุกเล่มเกวียนที่มีเธอจะขุดขึ้นมาใช้ให้หมด อยากรู้นักว่าเขาจะเป็นเจ้าพ่อน้ำแข็งไปได้นานสักแค่ไหน!
บ่วงรักบ่วงเสน่หา
ขย่มรักมาเฟีย
"ความทรงจำบ้าบออะไรของคุณ ฉันไม่อยากจะทบทวนอะไรทั้งนั้น ออกไปห่างๆฉันเลยนะ...อื้อ...ปล่อยฉันสิ ไอ้มาเฟียบ้า...จะมายุ่งกับฉันทำไมห้ะ!...."
"ไม่ยุ่งกับเมีย...แล้วจะให้ไปยุ่งกับหมาแมวที่ไหนล่ะหึ...ไม่ได้เจอตั้งนาน...คิดถึงดุ้นของผมไหม...อยากจะอม...อยากจะเลียเหมือนที่เคยทำหรือเปล่า...."
"ไม่....ถ้าคุณเสี้ยนมากนักก็ไปเอากับผู้หญิงของคุณสิ..ผู้หญิงพวกนั้นเขาเต็มใจทำให้คุณแบบถึงอกถึงใจ คุณจะมาบีบบังคับฉันให้เสียแรงทำไม"
"ก็ผู้หญิงพวกนั้นมันไม่ตื่นเต้นเหมือนกับคุณนิ....ผมชอบใช้แรง...โดยเฉพาะกับคุณ....ชอบเยแรงๆ....ตอกแบบจุกๆ และที่สำคัญผมชอบตอนที่คุณครางเหมือนคนกำลังจะตายตอนที่ผมกำลังเอาคุณ"
"ใครโดนคุณเอาก็ต้องครางเหมือนจะตายกันทั้งนั้นแหละ ใหญ่เกินบ้านเกินเมืองซะขนาดนั้น ไปผู้หญิงเอาพวกนั้นไป อย่ามายุ่งกับฉัน...อื้อ...ปล่อยฉันสิ"
"ทำไมชอบไล่ให้ผมไปเอาคนอื่นนักหึ....ไม่เข้าใจเหรอว่าผมจะเอาคุณ....ผมชอบหอยฟิตๆของคุณมากกว่า...ผมหลง...ผมคลั่งไคล้...และผมก็อยากจะได้มันอีก...หลายๆครั้ง....ซ้ำแล้วซ้ำเล่า....จนกว่าหอยน้อยๆของคุณมันจะรับไม่ไหว...อืม....ไม่ได้เอามานานแล้ว....คุณให้ใครมาซ้ำรอยผมหรือเปล่า...."
ลิขิตรักนายสุดหื่น
เรื่องย่อ....
“คุณอัสลาน… คุณออกไปห่างๆฉันหน่อยได้ไหม…ห้องครัวนี่มันก็กว้างมากเลยนะคุณ ทำไมคุณต้องมาใกล้ฉันขนาดนี้ด้วย…”
“ก็ผมอยากจะดูว่าคุณใส่ยาเสน่ห์อะไรลงไปในอาหารหรือเปล่า เพราะช่วงนี้ผมรู้สึกโหยหาคุณตลอดเลย…”
“ใครจะบ้ามาใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกินล่ะ แค่นี้ฉันก็แทบไม่ได้นอนแล้ว… ขืนใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกิน ฉันไม่นอนแกผ้าให้คุณเอาทั้งวันเลยเหรอ…”
“หึๆ…ก็คุณมันน่ามั่นเขี้ยวนิ จะจับจะตบตรงไหนก็แน่นไปหมดเลย…แถมกลิ่นตัวก็หอมไปยันหอยเลย…อืม…พูดไปแล้วขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยสิ วันนี้ทำงานมาโคตรเหนื่อยเลย…”
“อื้อ…คุณจะทำอะไรน่ะคุณฮัสลาน นี่มันในห้องครัวนะคุณ…เดี๋ยวพวกแม่บ้านเดินเข้ามาจะทำยังไงคะ…ลุกขึ้นมาเดี๋ยวนี้เลยค่ะ จะมาดมอะไรตรงนี้”
“ก็ผมอยากดมตอนนี้ไงคุณ…เห็นหน้าคุณแล้วผมก็รู้สึกเสี้ยนจนทนไม่ไหวแล้วเนี่ย…ขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยเถอะ”
“อ้ะ….คุณอัสลาน….อื้อ….ทำไมคุณมันหื่นแบบนี้เนี่ย….เอามือของคุณออกไปนะ เดี๋ยวคนมาเห็น….อ้ะ…ซี๊ด…อ่าส์….”
(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE
“ตุลดูรถให้พี่หน่อยสิรถเป็นอะไรไม่รู้ติดๆ ดับๆ”
“วันก่อนแอร์เสีย เมื่อวานยางรั่ว วันนี้ติดๆ ดับๆ ถ้าจะเป็นบ่อยขนาดนี้แนะนำให้ซื้อใหม่!!” เขาบอกแบบไม่สบอารมณ์ คงจะดูออกมาฉันจงใจมาเจอ
“จะซื้อใหม่ให้เปลืองเงินทำไม พี่ชอบรถคันนี้นะมีปัญหาบ่อยดี ^_^”
“ไม่ชอบคนแก่…มากประสบการณ์”
คำพูดของตุลทำให้ฉันหน้าเหวอกันเลยทีเดียว ครั้งแรกที่มีคนพูดว่าฉันแก่ แถมยังบอกว่ามากประสบการณ์อีก ฉันยังบริสุทธิ์อยู่นะไอ้เด็กบ้า!!
คลั่งรักร้ายนายวิศวะ
"ปล่อยนะพี่ริว พี่ไม่ใช่ ผัว..." เสียงเล็กถูกกลื้นหายในลำคอ เมื่อโดนคนใจร้ายตรงหน้าระดมจูบไปทั้งใบหน้า อย่างไม่ทันตั้งตัว ริวถอนจูบออก เสมองคนตรงหน้าอย่างเย้ยหยัน
"ผัว...ที่เอาเธอคนแรกหนะ"
"พี่ริว..." เจนิสตะเบ่งเสียงด้วยสีหน้าอันโกรธจัด
"ทำไม เรียกชื่อพี่บ่อยแบบนี้ละครับ" ริวเอ่ยพร้อมกับสบตาคนตรงหน้าด้วยสายตาดุดัน
"คิดว่าคืนนี้เธอจะรอดเหรอ" ริวตะเบ่งเสียงขึ้นมา จนร่างบางถึงกับชะงัก
"ปล่อย...นะ คนเลว" ยิ่งเธอต่อต้านเขายิ่งรุนแรงกับเธอมากขึ้น
"เอาดิ...เธอตบ ฉันจูบ..." ริวเอ่ยพร้อมกับจ้องมองด้วยสายตาดุดัน
พิษรักคุณหมอ
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด













