บทที่ 4 ทำงานวันแรก
“จะ 5 โมงแล้วฉันกลับก่อนนะทุกคน” ฉันบอกทุกคนแล้วรีบเก็บของเพราะตอนนี้ 4 โมงกว่าจะ 5 โมง แล้วฉันมัวแต่หาข้อมูลในการทำโปรเจ็คเพลินจนลืมดูเวลา
“กลับดีๆ นะมึง” เอลลี่พูดขึ้นพร้อมกับเมลเบิร์นที่พยักหน้ารับแล้วก็ก้มหน้าก้มตาหาข้อมูลกันต่อ
“เดียวฉันรวบรวมข้อมูลเสร็จฉันส่งไปให้ในไลน์นะ” นิวตันเอ่ยขึ้น
“โอเคจ๊ะ เป็นบุญของฉันจริงๆ ที่ได้คู่กับนาย” ฉันเอ่ยตอบนิวตันพร้อมทำหน้าทราบซึ้งพร้อมทำตาปริบๆ
“ไปได้แล้วเดียวก็ไปสายหรอก” นิวตันยิ้มบอกพร้อมทำมือไล่ฉันให้รีบๆ ไปทำงานเพราะตอนนี้อีก 15 นาทีจะ 5 โมงแล้ว
ดีที่ร้านอาหารกับมหาลัยไม่ค่อยไกลกันมากนั่งพี่วินไม่ถึง 10 นาที ก็ถึงแล้วแต่ปกติแล้วฉันมักจะเดินไปมากกว่าประหยัดเงิน แต่วันนี้ถ้าฉันเดินคงไม่ทันแล้วคงต้องเดินเลยไปหางานใหม่เลยแน่ๆ แล้วก็ไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะเจองานที่ให้ค่าจ้างเด็กพาร์ทไทม์เยอะขนาดนี้
“ไปก่อนนะทุกคน” ฉันโบกมือบ๊ายบายทุกคนแล้วรีบใส่เกียร์หมาวิ่งลงตึกไปหาพี่วินหน้ามหาลัยอย่างทันที
ณ ร้านอาหารฝรั่งเศสหรู
“สายน้ำ ที่เคยถามพี่ว่ามีงานพาร์ทไทม์ให้ทำเพิ่มไหมอะยังอยากทำอยู่รึป่าว” พี่รินเอ่ยถามฉันที่กำลังเก็บถ้วยจานอยู่ที่ในครัว
“ทำค่ะๆ งานอะไรหรอคะพี่ริน” ฉันรีบตอบกลับพี่รินทันทีตอนนี้ยิ่งร้อนเงินอยู่มีงานอะไรที่ทำให้ได้เงินเพิ่มฉันต้องรีบคว้าไว้ก่อน
“เด็กดริ้ง VIP ที่คลับ AS รุ่นน้องพี่ทำงานที่นั้นเขาหาคนเห็นว่าวันนึงได้หลายพันเลยนะบางวันก็ได้เป็นหมื่น ทำ 5 ทุ่มครึ่งถึง ตี 2 ไหวไหม”
“ร้านเราปิด 5 ทุ่ม ไปนั้นน่าจะทัน ทำค่ะทำ”
“งานค่อนข้างจะเปลืองตัวหน่อยนะไหวแน่นะ”
“ไหวค่ะ ช่วงนี้น้ำต้องรีบใช้เงินใกล้ถึงวันจ่ายค่าที่ของแม่แล้วไหนจะเจ้าหนี้รายวันอีกค่าเทอมน้องก็ใกล้จะมาแล้ว” ฉันเอ่ยตอบไปพร้อมกับถอนหายใจอย่างรู้สึกเหนื่อยเมื่อนึกถึงภาระมากมายที่ต้องแบกรับ
แต่ฉันก็ไม่มีทางเลือกมากมายนักหรอก แม้ฉันจะวิ่งทำงานหนักมากแค่ไหนแต่มันก็แทบไม่พอกับค่าใช้จ่ายของที่บ้านเลย เนืองจากภาระหนี้สินของที่บ้านฉันค่อนข้างหนักหน่วงไหนจะหนี้รายวันที่ต้องจ่ายและดอกที่แสนจะโหดไหนจะจ่ายดอกค่าที่ของแม่ บางที่ฉันก็คิดว่ามันเป็นเวรกรรมอะไรของฉันกับแม่แล้วก็น้องที่ต้องมาลำบากหาเงินใช้หนี้ที่พวกเราไม่ได้ก่อขึ้น
หนี้ทั้งหมดมันมาจากพ่อแท้ๆ ของฉันคนเดียวที่ไปหลงเมียน้อยจนโงหัวไม่ขึ้น ทั้งแอบเอาที่ของแม่ไปจำนองทั้งไปกู้หนี้นอกระบบเอาเงินไปปรนเปรอเมียน้อยแล้วหนีไปกับเมียน้อยที่อายุแก่กว่าฉันเพียงไม่กี่ปีทิ้งภาระทุกอย่างไว้ให้ฉันกับแม่แล้วก็น้อง ลำพังแค่เงินขายขนมไทยของแม่ที่ตลาดก็แทบไม่พอใช้กันอยู่แล้วถ้าฉันไม่หางานเพิ่มหลายๆ งานไม่มีทางเลยที่จะจ่ายหนี้พวกนั้นได้
“เอาน่า พี่เชื่อว่าชีวิตคนเราฝนมันไม่ตกตลอดไปหรอกสู้ๆ งานเริ่มวันนี้เลยนะเดียว 5ทุ่มไปเลยก็ได้พี่จัดการที่เหลือให้เอง” พี่รินพูดกับฉันแล้วเอามือตบแขนฉันเบาๆ อย่างให้กำลังใจ
“น้ำขอบคุณพี่รินมากๆ นะคะ” ฉันเอ่ยด้วยความรู้สึกขอบคุณพี่รินจริงๆ เพราะฉันคอยได้เขาคอยช่วยไว้หลายอย่าง
ณ คลับAS
เวลา 23.30 น.
หลังจากเลิกงานที่ร้านอาหารฉันก็รีบตรงมาที่คลับหรูนี่ทันทีอย่างเร่งรีบ
“เธอหรอที่ชื่อสายน้ำที่พี่รินแนะนำมา” เสียงของหญิงสาวอายุราวๆ สามสิบต้นๆ แต่งตัวเซ็กซี่แต่ก็ดูหรูหราและภูมิฐานเอ่ยขึ้น
“ใช่ค่ะ”
“ฉันชื่อเกดเป็นคนคุมเรื่องการบริการที่นี้ ส่วนมากจะเรียกฉันว่าเจ๊กัน”
“ค่ะ เจ๊” ฉันเอ่ยเรียกเจ๊เกดด้วยน้ำเสียงประจบอย่างที่คิดว่าเธอน่าจะชอบ
“ถือว่าอยู่เป็น เธอสวยดีหนิหุ่นก็ดีเคยทำงานแบบนี้มาก่อนไหม”
“ไม่เคยค่ะ”
“ที่นี้จะมีเด็กดริ้งสองส่วน ส่วนแรกพวกนั้นจะมาตั้งแต่ช่วงเย็นๆ ส่วนพวกเธอจะเป็นตัวท๊อปของร้านจะเริ่มงานตั้งแต่ 5 ทุ่มครึ่ง ถึง ตี 2 ละอย่าไปยุ่งกับพวกแขกของโซลธรรมดาล่ะเดียวจะเจอพวกมันตบเอาแล้วถ้าจะต่อเวลาก็เรียกเงินจากแขกเอาเองถ้าจะไปต่อกับแขกฉันก็ไม่ว่าอะไรยังสาวยังสวยอยู่ก็กอบโกยไปเยอะๆ ”
“แล้วเดียวเธอไปแต่งตัวแต่งหน้าแล้วไปโต๊ะ vip1 กับกีกี้เลยแล้วกันเดียวยัยนั้นก็สอนเองนี้ป้ายชื่อเธอติดไว้แล้วจำไว้นะว่าอย่าทำให้ลูกค้าไม่พอใจ”
“ค่ะ” ฉันเอ่ยตอบพร้อมกับรับป้ายชื่อของตัวเองมา
“มาพอดี กีกี้มานี้สิ” เธอแผดเสียงพร้อมกวักมือเรียกสาวสวยหน้าตาจัดจ้านที่พึ่งเข้ามาให้มาหาดูแล้วอายุน่าจะรุ่นราวคราวเดียวกับฉัน
“ค่ะเจ๊เกด” สาวสวยหน้าตาจัดจ้านเอ่ยขึ้น
“นี้สายน้ำพึ่งมาทำงานวันแรกเดียวให้ไปโต๊ะเดียวกับเธอเลยสอนงานนางด้วย”
“ได้ค่ะเจ๊ ปะฉันจะพาไปห้องแต่งตัว” กีกี้เอ่ยตอบเจ๊เกดแล้วมาจูงมือฉันไปที่ห้องแต่งตัวที่ตอนนี้ในห้องมีสาวๆ สวยๆ กำลังง่วนอยู่กับการแต่งหน้าแต่งตัวกันอย่างสุดฤทธิ์สุดเดช
“เธอรีบไปเปลี่ยนชุดแล้วก็แต่งหน้าสะเดียวต้องไปแล้วลูกค้าโต๊ะนี้กระเป๋าหนักมากเป็นเจ้าของคลับนี้ด้วยโกยได้ก็โกยนะ” กีกี้หันมาแนะนำฉันด้วยท่าทางเป็นมิตร
“อื้มๆ” ฉันพยักหน้ารับแล้วรีบไปเลือกชุดที่ราวแต่ละตัวคือไม่แหวกหน้าก็แหวกหลังไม่ก็แหวกทั้งหลังทั้งหน้าอ่อยเยื่อสุดๆ
นี้เป็นครั้งแรกเลยที่ฉันรับทำงานกลางคืนแนวนี้ถ้าไม่ร้อนเงินจริงๆ ฉันคงไม่ทำงานที่เปลืองตัวขนาดนี้หรอก
“เอาวะ สู้เค้าสายน้ำท่องไว้ว่าเงินๆๆ ” ฉันพูดให้กำลังใจตัวเองหน้ากระจกที่ตอนนี้เปลี่ยนมาใส่ชุดเดรสเกาะอกสีแดงที่เผลอให้เห็นเนินอกอวบอิ่มขับกับผิวขาว ตาถูกแต่งเติมด้วยสีเบสขนตางอนยาวอยู่แล้วถูกปัดเพิ่มริมฝีปากอวบอิ่มที่ตอนนี้ถูกทาด้วยสีแดงสด
“เสร็จรึยังลูกค้าตามแล้วนะ” กีกี้ที่พึ่งเติมสีปากเสร็จเอ่ยถามฉัน
“อืมๆ เสร็จแล้ว” ฉันตอบกลับกีกี้ไปด้วยท่าทางประมาท
“ไม่ต้องเกร็งหรอก คิดสะว่าทำเพื่อเงินฉันเองก็ต้องส่งเงินให้ที่บ้านเหมือนกัน”
ทั้งสองสาวเดินออกจากห้องแต่งตัวไปยังโซล vip ของคลับหรูที่ตอนนี้เปิดเพลงดังกระหึ่มและแสงไฟสาดส่องวิบวับไปทั่วทั้งคลับ
“สาวๆ ตัวท๊อปมาแล้วครับคุณลูกค้า” เสียงพนักงานหนุ่มเอ่ยขึ้นพร้อมโค้งให้แขกแล้วหันมายื่นขวดเหล้าราคาแพงให้กับฉันถือไว้
“ไปนั่งกับแขกกันเถอะ แล้วจำไว้นะว่าอย่าขัดใจแขก” กีกี้ย้ำกับฉันพร้อมสูดหายใจเข้าลึกๆ แล้วเดินไปที่โต๊ะ VIP สุดหรูซึ่งแต่ละโต๊ะของโซล VIPค่อยข้างจะเว้นระยะห่างกันพอสมควรไม่เหมือนกับโซลปกติที่โต๊ะติดกันจนแทบจะขี่คอ
“สวัสดีค่าาาา คุณดีเดย์คิดถึงกีกี้ไหมคะ” กีกี้ปรับสีหน้าเป็นสดใสเรียกแขกเสียงหวานแต่เดียวนะ ดีเดย์ คงไม่ใช่มั้งโลกมันคงจะไม่กลมขนาดนั้นหหรอก
“มาแล้วหรอที่รัก ทำไมวันนี้มาช้าจังมานั้งตักฉันมา” ดีเดย์เอ่ยขึ้นพลางตบตักตัวเอง
“พอดีกีกี้มัวเทรนเด็กใหม่อยู่ค่ะพึ่งมาทำงานวันแรก สายน้ำมานี้สิ” กีกี้เดินไปนั้งตักดีเดย์แล้วกวักมือเรียกฉันให้เดินเข้าไป
“เธอ เพื่อนเมลเบิร์ดนิ” พี่ธามเอ่ยขึ้นแล้วชี้มาที่ฉัน โอ้ยยทำไมชีวิตฉันมันถึงได้ซวยขนาดนี้
“สวัสดีค่ะ” ฉันยกมือสวัสดีพี่ธามอย่างเขิลๆ และกวาดสายตาไปมองหาใครบางคนอย่างระแวงแต่ก็โล่งอกที่ไม่เห็นเขา
“ว้าวว ใส่ชุดนักศึกษาฉันว่าแจ่มแล้วใส่แบบนี้ยิ่งแจ่มเข้าไปอีก” ดีเดย์เอ่ยขึ้นพร้อมใช้สายตาดูฉันตั้งแต่หัวจรดเท้า
“คุณดีเดย์ ดูแต่เด็กใหม่จะเทกีกี้แล้วหรอคะกีกี้เสียใจนะ” กีกี้ที่นั้งกอดคออยู่บนตักของดีเดย์เอ่ยขึ้นแสร้งทำหน้านอย
“โอ๋ๆๆ ฉันเทเธอไม่ลงหรอกเบบี้ฉันติดใจลีลาเธอ เธอก็รู้ไม่น้อยใจนะ” ดีเดย์ตอบกลับพร้อมลูบไล่เรือนร่างของเธอ
“เธอไปนั้งกับไอโรมก็ได้ไอนี้หื่นน้อยสุดแล้ว” ธามเอ่ยขึ้นพร้อมชี้ไปที่โรมที่กำลังมองมาที่สายน้ำแล้วยิ้มให้อย่างเป็นมิตร
“มานั่งนี้สิ พึ่งมาทำงานวันแรกหรอ” โรมเอ่ยถาม
“อืม ใช่พี่โรมกินเหล้าแบบไหนฉันจะได้ชงให้”
“ผสมโซดา” โรมเอ่ยขึ้นแล้วส่งแก้วเหล้ามาให้ฉัน
