บทที่ 45 รู้ได้ไง

ณ บ้านอัครกิจภูริสกุล

เวลา 22:00 น.

“ลูกแม่ ลมอะไรหอบมาเนี้ย” เสียงของหญิงสาววัยกลางคนที่ดูสง่านั่งอยู่ในห้องรับแขกเอ่ยขึ้นเมื่อเห็นร่างสูงของแอสตันเดินเข้ามาภายในบ้าน

“ก็คิดถึงแม่ไงครับเลยมาหา” แอสตันเอ่ยคำหวานพร้อมทำเสียงออดอ้อนพร้อมเดินเข้าไปสวมกอดเเม่ของตนราวกับเด็กน้อย

“ขี้โม้ ได้ข่าวว่าติดสาวห...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ