บทที่ 8 ปากดี Nc
แก่นกายมหึมาของร่างแกร่งกระตุกถี่ๆ เหมือนว่าการร่วมรักครั้งนี้เขาใกล้ถึงจุดสิ้นสุดแล้ว
ตับ!!
“อ๊าาาาาาส์~” แอสตันคำรามออกมาเมื่อกระแทกสวนเข้าไปครั้งสุดท้ายก่อนที่จะปล่อยน้ำอุ่นๆ เข้าไปในตัวของร่างบาง
ฟุ๊บ!!
“เฮ่อออ เฮ่ออออ” แอสตันทิ้งตัวทับร่างบางอย่างไม่สามารถขยับตัวไปไหนได้ด้วยความเหนื่อยหอบ แต่แก่นกายของเขายังคงเสียบคารูสวาทของร่างบางไว้อยู่แบบนั้น
แอสตันยิ้มอย่างพึ่งพอใจที่เขาได้ปราบผยศของหญิงสาวใต้ร่างแกร่งของเขาแล้วครั้งนี้เขากับรู้สึกดีมากๆ อย่างอธิบายไม่ถูกมันดีมากกว่าผู้หญิงที่เขาเคยมีอะไรด้วยที่ผ่านมาทุกคนเสียอีก
มือหนาชักแก่นกายออกมาจากรูสวาทของร่างบาง ทันทีที่แก่นกายใหญ่ถอดออกน้ำขาวขุนผสมเลือดก็ไหลออกจากรูสวาททันทีจนเลอะเต็มร่องขาเต็มที่นอนไปหมด ร่างสูงลุกพลิกตัวไปนอนหอบข้างร่างบางแทน
ร่างบางเมื่อชายหนุ่มถอดแก่นกายออกจากรูสวาทของเธอแต่เธอก็ยังอยู่ในท่านอนชันเข่าอ้าขาอยู่แบบนั้นอย่างหายใจหอบเหนื่อยไม่ต่างจากเขา เธอแทบจะไม่เหลือเรี่ยวแรงที่จะขยับตัวได้เลยเธอรู้สึกเจ็บระบมไปทั้งตัวโดยเฉพาะรูสวาทของเธอที่ตอนนี้บวมเป่ง
“เลิกร้องไห้สักทีเถอะน่า เห็นแล้วมันรำคาญ” แอสตัวพูดแล้วแก้มัดเข็มขัดจากแขนเธอออกให้ จนเห็นรอยแผลที่ข้อมือจากการที่ถูกเขาเอาเข็มขัดรัด
“…..” ร่างบางไม่เอ่ยตอบเขาและยังคงปล่อยให้น้ำตาไหลอยู่อย่างนั้นแล้วพยายามประคองตัวเองให้ลุกขึ้น
“โดนเอาแค่นี้ไม่ตายหรอกน่า เธอควรดีใจนะที่เป็นฉัน”
“เพราะถ้าฉันถูกใจฉันเปย์ไม่อั้น เอานี่เงินค่าความซิงของเธอ 5 หมื่นส่วนนี้ยาคุมฉุกเฉิน” แอสตันหยิบเงินในกระเป๋าสตางค์ของเข้าออกมาเคาะที่กลีบอูมๆ ของเธอแล้วยิ้มอย่างพึ่งพอใจก่อนจะเอาเงินวางไว้ให้หญิงสาวพร้อมกับยาคุมฉุกเฉินที่โต๊ะข้างหัวเตียง
“ไอเลว เก็บเงินนายไว้อมเถอะ” สายน้ำเหลือบไปมองเงินปึกนั้นอย่างแค้นใจในสิ่งที่เขาทำ
“อย่าปากดีกับผัวตัวเองสิ เดียวก็ได้ตายคาควxฉันจริงๆ หรอก”
“นายไม่ใช่ผัวฉันแต่นายข่มขื่นฉันไอชั่ว” เธอเอ่ยบอกคนตรงหน้าเสียงสั่นพร้อมทั้งน้ำตา
“ถ้าอยากได้งานพิเศษก็มานอนแหกขาให้ฉันได้นะ” แอสตันพูดพลางใช้มือหน้าตบไปที่แก้มบางเบาๆ ก่อนที่จะรีบแต่งตัวแล้วเตรียมออกจากห้อง
“เออใช่ ถ้าไม่อยากให้ฉันปล่อยคลิปก็อย่าดื้อกับฉัน” ร่างแกร่งเอ่ยขึ้นพร้อมชูโทรศัพท์ขึ้นแล้วกดเปิดคลิปที่เค้าอัดไว้
“แอสตัน~”
“ดังๆ!!!!”
“แค่กๆๆ แอสตัน!”
“ซี๊ดดด~ ดังอีก!!”
“อ๊ะ..อะ..แอสตัน!!”
“ปิด!! ปิดเดียวนี้นะไอสารเลวนายมันเลวฉันจะแจ้งความ” ร่างบางตะโกนใส่ชายตรงหน้าด้วยร่างกายสั่นเท่าด้วยความโกรธ
“ถ้าเธอคิดว่าตำรวจจะทำอะไรฉันได้ก็ลองดู” ร่างสูงพูดก่อนจะเดินออกจากห้องไปปิดประตูเสียงดัง
ปัง!
ทั้งทีที่เสียงประตูปิดลงร่างบางก็น้ำตาให้ไหลลินพร้อมเสียงสะอื้นสองแขนประสานกอดตัวเองร้องไห้อย่างเจ็บใจที่ถูกคนอย่างแอสตันย้ำยี ก่อนจะรวบรวมแรงทั้งหมดเดินไปยังห้องน้ำเพื่อที่จะชำระคาบสกปรกของร่างแกร่งให้หมดจากตัวแต่ยิ่งหญิงสาวถูแรงเท่าไหร่เธอกับยิ่งรู้สึกขยะแขยงตัวเองเท่านั้น
เธอมองดูสภาพร่างกายของเธอผ่านกระจกบานใหญ่ภายในห้องน้ำหรูที่ตอนนี้มันแดงเป็นจ้ำๆ เต็มตัว ทั้งรอยกัด รอยดูด เต็มไปหมดส่วนล่างของเธอตอนนี้ที่มันแดงบวมเป่งบงบอกให้รู้ถึงการผ่านสึกร่วมรักอย่างหนักหน่วงมา
“ถือว่าทำบุญให้สัมภเวสีแล้วกันสายน้ำ” เธอเอ่ยกับตัวเองแล้วรีบสวมใส่เสื้อผ้าเพื่อเตรียมออกจากห้องนรกนี้แต่ก็ไม่ลืมที่จะเดินไปหยิบเงินและยาคุมฉุกเฉินนั้นมาด้วยแววตาเจ็บปวด
“ฉันไม่เคยคิดจะขายตัวแลกเงิน ถึงแม้ว่าฉันจะอยากได้มันมากสักแค่ไหน”
แต่เธอก็ต้องยอมรับว่าเงินก้อนนี้ที่แอสตันให้เธอมันมากพอที่จะส่งให้แม่จ่ายดอกค่าที่แล้วก็ค่าเงินกู้ได้เธอเก็บเงินนั้นใส่กระเป๋าแล้วพยายามผืนเดินออกจากห้องไปด้วยท่าทีที่พยายามให้ดูปกติที่สุดถึงแม้ว่าเธอจะเจ็บส่วนนั้นจนแทบก้าวขาเดินไม่ไหวก็ตาม
