บทที่ 92 อ้อนวอน

"ไม่เป็นแบบนี้ดิ ออกมาคุยกับพี่ก่อน"

ก๊อกๆ

แกร็ก~

แอสตันที่ยังเคาะประตูไม่หยุดจนสายน้ำต้องเปิดประตูให้เขาเพราะเกรงใจข้างห้อง

พอร่างบางของสายน้ำเปิดประตูออกมาได้ไม่นานร่างสูงของแอสตันก็รีบเข้ามากอดร่างบางของสายน้ำไว้แน่นอย่างกลัวเธอจะหายไปเพราะเขารู้ดีว่าครั้งนี้มันไม่เหมือนกับทุกครั้ง

"ปล่อ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ