บทที่ 12 Chapter 12

จีเดินเล่นไปพลางๆระหว่างรอธาดาเดินตรวจความเรียบร้อยของสาขา นี่ก็เป็นเวลาบ่ายสามเกือบจะบ่ายสี่โมงแล้วเขาเดินมาหาเธอพร้อมกับแก้วน้ำในมือ

"น้ำส้มเย็นๆครับคงจะเบื่อน่าดูเลย"

"ไม่เบื่อค่ะ"

จีรับน้ำส้มเย็นๆมาใว้ในมือก่อนจะดูดหมดไปเกือบครึ่งแก้ว

"ไปเถอะครับเสร็จงานของผมแล้ว หลังจากนี้ผมมีเวลาพาคุณไปเดินเล่นจนถึงดึกเลย "

"หิวค่ะ จีอยากทานข้าวแล้ว"

"ยังไงดีละ... จะหาอะไรทานที่นี่หรือว่าจะไปทานที่ห้างที่เราจองตั๋วหนังไว้"

"ที่นั้นก็ได้ค่ะจะได้ไม่เสียเวลารอ"

"โอเคครับงั้นเรารีบไปกันเลยดีกว่า"

เขาผายมือให้เธอเดินนำไปก่อนส่วนกรไปเตรียมรถแล้วไปรอตรงหน้าห้างแล้ว เวลาผ่านไปไม่ถึงครึ่งชั่วโมงรถเคลื่อนที่มาจอดบริเวณห้างสรรพสินค้าเขาทั้งสองคนเดินทางเข้าไปภายในตัวห้าง

"อยากทานอะไรครับคุณจี"

"วันนี้จีให้คุณเลือกค่ะ "

จีหันไปมองหน้าเขายิ้มๆ ปกติเขาจะตามใจเธอตลอดแต่รอบนี้เธอขอตามใจเขาหน่อยแล้วกัน

"งั้นทานอาหารญี่ปุ่นกัน คุณชอบทานมั้ย"

"ชอบค่ะงั้นไปกันเลย"

ทั้งสองคนเดินเข้าไปในร้านอาหารพนักงานเดินมาต้อนรับพร้อมกับส่งเมนูอาหารให้ทั้งสองคน

"เอาเซตนี้ค่ะ แล้วก็เอาน้ำเปล่า"

"ผมเอาเซตนี้ครับ แล้วก็น้ำขอเป็นชามะนาวแล้วกัน"

ทั้งสองคนสั่งอาหารเรียบร้อยก็นั่งมองหน้ากันอมยิ้มมุมปากทั้งคู่

"มองอะไรคะ"

"มองคนสวยครับ :)"

"ทำไมคุณธาดาปากหวานจังเลย"

"ก็บอกแล้วว่าหวานกับคนพิเศษแค่นั้นแหละ "

จีส่ายหน้ายิ้มๆก่อนจะชวนเขาคุยเรื่องนั้นเรื่องนี้เรื่อยเปื่อยตามประสาคนช่างคุย

"คุณจีมะรืนวันหยุดผมจะบินไปคุยงานที่ภูเก็ตต้องไปประเมินสาขาที่นั้น สนใจอยากไปเที่ยวทะเลมั้ยครับไปเช้าเย็นกลับ แต่ถ้าคุณอยากค้างผมจะจองโรงแรมในเครือของผมไว้ให้"

"วันมะรืนเหรอคะจีก็หยุดนะไปได้ค่ะถ้าไม่ค้างเพราะอีกวันจีนัดคุยลูกค้า"

"งั้นไปกับผมนะไปเที่ยวกัน"

"ก็ได้ค่ะ ว่าแต่ที่ภูเก็ตมีอะไรน่าเที่ยวมั้ยคะบอกตรงๆเลยว่าไม่เคยไปมาก่อน ถึงแม้ว่าโรงแรมที่จีทำงานจะมีสาขาที่นั้นแต่จีไม่เคยไปเลยสักครั้ง"

"คุณนี่แปลกดีนะอยู่มาตั้งไม่รู้กี่ปีแต่ว่าไม่ไปเที่ยวไหนเลยเนี้ยนะ "

"เอาจริงๆจบมาก็ทำแต่งานค่ะ ประเทศไทยไม่ค่อยได้ไปเที่ยวที่ไหนเลย"

"พูดอย่างกับเพิ่งมาอยู่ที่ไทยงั้นแหละ :)"

จีหัวเราะแห้งๆก่อนจะก้มหน้าทานอาหารต่อเหลือบสายตามองหน้าเขายิ้มๆอย่างไม่รู้จะอธิบายยังไง มันก็เป็นเรื่องจริงที่เธอไม่เคยได้ไปไหนที่ประเทศไทยเพราะเธอเรียนอยู่อเมริกาตั้งแต่เด็กเพิ่งจะกลับมาที่ไทยได้ประมาณสี่ปี นั้นเท่ากับว่าเธอเรียนจบก็กลับมาสมัครทำงานที่โรงแรมฟิวชั่นเนรี่กรุ๊ปเลย

"จีต้องเอาชุดบิกินีไปด้วยมั้ยคะเนี้ย"

เธอเปลี่ยนเรื่องไปเรื่องอื่น เขานิ่วหน้าเล็กน้อยก่อนจะส่ายหน้าทันที

"ขอชุดลูกไม้ธรรมดาก็พอครับ ผมคงไม่โอเคเท่าไหร่ที่คนสวยๆแบบคุณจีไปใส่ชุดบิกินีโชว์เนื้อหนังให้คนอื่นดู"

"คุณธาดาไม่ชอบผู้หญิงเซ็กซี่ๆเหรอคะ ^///^"

เขามองสบตาหญิงสาวก่อนจะยิ้มมุมปากอย่างเจ้าเล่ห์สุดๆ

"ชอบผู้หญิงเซ็กซี่แต่อยากดูคนเดียวมากกว่า :)"

"มีของดีไม่อยากอวดใครเหรอคะ"

"ไม่อ่ะของดีต้องเก็บไว้ดูคนเดียว"

เขายิ้มมุมปากอย่างเจ้าเล่ห์ หญิงสาวมองหน้าเขาก่อนจะก้มหน้าทานอาหารต่อเพราะทนรอยยิ้มของเขาไม่ไหว เจ้าเล่ห์สุดๆเลยแหละผู้ชายคนนี้แต่เขาแสดงออกมาตรงๆเลยว่ากำลังคิดอะไรอยู่ซึ่งเธอไม่ต้องคาดเดาอะไรให้มาก

"ทานข้าวเสร็จไปไหนต่อคะ"

"นั่งเล่นหน้าโรงหนังดีกว่า ผมให้กรจองรอบใหม่เป็นหกโมงเย็นคงจะพอดีกันเลย"

"อ่า งั้นรีบทานกันดีกว่าค่ะ"

"ครับ"

ทั้งสองคนตั้งหน้าตั้งตาทานอาหารกันจนอิ่มก่อนจะเดินออกมาชำระเงิน จีส่งเงินให้เขาแต่เขาไม่รับแถมยังจ่ายให้เธอตลอดอีก

"ให้จีจ่ายบ้างก็ได้ค่ะ ทำแบบนี้จีจะเคยตัวเอาได้เราสองคนมาด้วยกันก็ต้องช่วยกันจ่ายค่ะจีไม่อยากเอาเปรียบคุณ"

"ไม่สำคัญหรอกเรื่องนั้น ผมคิดว่าการที่คุณยอมออกมากับผมถือว่าเป็นเรื่องที่ดีที่สุดแล้ว อย่าคิดเล็กคิดน้อยเลยครับผมแค่อยากเจอคุณผมก็ต้องลงทุนจริงมั้ย"

"ตามใจแล้วกันค่ะ จีกินเยอะนะระวังจะเลี้ยงไม่ไหวละ"

"กินเยอะไม่เท่าผมหรอก :)"

ทั้งสองคนเดินออกไปด้วยกันจนถึงหน้าโรงหนัง เขาให้หญิงสาวยืนรออยู่ตรงโซฟาส่วนเขาเดินไปซื้อน้ำกับป๊อปคอนให้

"เอาเซตนี้ครับ"

เอาเลือกเซ็ตป๊อปคอนที่เป็นเซตเดียวกับที่เขากับจีจะไปดูหนังกันเผื่อเธอจะได้เก็บสะสมเพราะชอบและจะได้ไม่ต้องทิ้งด้วย

"ว้าว คุณซื้อแบบนี้มาเลยเหรอคะเนี้ย"

"ผมเห็นคุณชอบดูหนังนี่นาก็เลยคิดว่าน่าจะอยากสะสมของที่ตัวเองชอบ"

"จีมีทุกคอลเลคชั่นค่ะ ขอบคุณนะคะคุณธาดาผู้ชายที่เอาใจหญิงเก่งที่สุดในโลกเลย"

ธาดาส่ายหน้ายิ้มๆไม่ว่าอะไรเวลาผ่านไปทั้งสองคนเดินเข้าไปด้านในตัวอย่างหนังเพิ่งจะเริ่มไปทั้งสองคนเลือกที่นั่งโซฟาชั้นบนสุดเพื่อความเป็นส่วนตัว ถ้าเขาจะเหมาโรงหนังดูแค่สองคนก็เกรงว่าจะเวอร์ไปหน่อย

"เรื่ิงนี้ก็น่าดูนะคะ"

"ไว้ถ้ามันฉายเมื่อไหร่เรามากันอีกนะ "

จีหันไปมองหน้าคุณธาดาก่อนจะยิ้มกว้างออกมาบางๆ

"เลี้ยงด้วยแล้วกันนะคะ"

"ไม่ให้จ่ายอยู่แล้ว"

"ฮ่าๆๆ คุณนี่นะ .. "

จีหันไปสนใจหน้าจอต่อส่วนคุณธาดาเขาไม่สนใจหนังที่กำลังฉายเลยเอาแต่มองหญิงสาวข้างๆแถมยังแกล้งเธอด้วยการเอานิ้วไปพันผมเธอเล่นบ้าง จิ้มไหล่เธอบ้างจนจีแทบไม่มีสมาธิดูหนัง

"ดูหนังสิคะอย่าเอาแต่แกล้งกันสิ"

จีกระซิบเขาข้างๆใบหู เขายักไหล่เล็กน้อยก่อนจะจิ้มแกล้งเธออีกอย่างไม่สะทกสะท้านอะไรในคำพูดของเธอ

"ผมก็ดูอยู่ไงครับ :)"

จีส่ายหน้าอย่างปลงๆก่อนจะปล่อยเขาเล่นผมเธอไปโดยเธอสนใจหนังตรงหน้าต่อ เวลาผ่านไปจนหนังจบลงทั้งสองคนเดินกุมมือกันออกมาจียิ้มอย่างอารมณ์ดีที่ได้ดูหนังที่เธอชอบที่สุด

"เวอมอร์นี่เก่งจังเลยนะคะ"

"ไม่รู้สิมันเก่งยังไงเหรอ"

จีหันไปมองเขานิ่วหน้าอย่างงงๆ

"ก็เขาสามารถแปลงร่างเป็นอะไรก็ได้ นี่คุณได้ดูจริงๆรึเปล่าคะเนี้ย"

"ไม่รู้สิผมไม่ได้สนใจหนังอ่ะ ผมสนใจแต่คนข้างๆ :)"

จีจับแก้มตัวเองที่มันร้อนเห่อออกมาอย่างเขินอาย ยิ่งอยู่กับเขานับวันยิ่งหยอดเธอเก่งขึ้นๆเรื่อยๆเธอได้ตกหลุมที่เขาขุดไว้ในเร็วๆนี้แน่นอน

~~~~~~~~~

ชื่อตัวละครหนังคือเมคเอา 55555

ให้กำลังใจด้วยขี้เกียจมากช่วงนี้ 🤣