บทที่ 4 chapter 4

เช้าวันต่อมา....

จีตื่นเช้ามาด้วยท่าทีที่สดใสสุดๆ คงเป็นเพราะเธอได้พูดคุยกับคุณธาดาและเขาทั้งสองคนคุยถูกคอกันมากเมื่อคืนก็คุยกันเพลินไปเกือบชั่วโมง แต่เขาไม่อยากรบกวนเธอมากและขอนัดเธอมาทานข้าวในวันต่อมาจะได้คุยเรื่องงานที่เคยพูดไว้ไม่รู้ว่าอยากจะคุยเรื่องงานจริงๆหรือแค่อยากจะเจอเธอกันแน่

"อารมณ์ดีเชียวนะคะเจ๊จี"

"ทำไมยะ คนอย่างฉันมันจะหน้าบึ้งบูดตลอดวันเวลาหรืออย่างไรจะยิ้มสักนิดก็ไม่ได้เหรอ"

"ก็ยิ้มแบบคนมีความรักอ่ะ ไม่เคยเห็น :)"

"บ้า.. ความรักอะไรไอ้เด็กบ้า!! >///<"

จียิ้มเขินออกมาและท่าทีนั้นทำให้พวกลูกน้องของเธอสงสัยมากว่าเจ๊ๆของพวกเขากำลังมีอะไรดีๆรึเปล่า

"น่าสงสัยมากเจ๊ไม่เคยเป็นแบบนี้ เมื่อคืนแอ้วหนุ่มที่ไหนกลับห้องอ่ะป่าว "

"ไอ้บ้า! ฉันไม่ได้ง่ายอย่างนั้นเว้ย! ชิ ไม่คุยด้วยละทำงานๆ ดรีมมี่วันนี้ออกไปคุยงานกับพี่ตอนสิบโมง ส่วนที่เหลือจัดโปรโมชั่นสำหรับทริปสัมมนา200คนให้ที"

"โห!! 200คนเลยเหรอเจ๊ เจ๋งวะ"

"แน่นอน รีบๆทำเพราะถ้าไม่เสร็จภายในวันนี้ฉันจะไม่ให้พวกแก แก แก แล้วก็แกไปพักผ่อนสามวันสามคืนที่เกาะส่วนตัวแน่นอน!!"

"จัดไปครับเจ๊จีไม่เกินบ่ายสามผมเสร็จแน่นอนจะส่งให้ทางเมลเลย "

"ดีมากแบล็คผู้น่ารัก จุ๊บ :)"

จียิ้มอย่างอารมณ์ดีก่อนจะเตรียมแฟ้มไปเสนองานลูกค้าแล้วเดินทางออกไปพร้อมกับดรีมมี่ช่วงระยะเวลาที่ใช้คุยงานกับลูกค้าเนื่องจากเธอเป็นคนเก่งและมีประสบการณ์มากเข้ากับคนอื่นได้ดีทำให้เธอปิดงานได้ไวกว่าคนอื่นเพียงแค่ชั่วโมงเดียวเธอสามารถจัดที่พักพร้อมสัมมนาให้ลูกค้าได้ทันที

"ขอบคุณมากเลยนะคะที่ไว้ใจให้ทีมของเราได้ดูแลคุณลูกค้า ไม่เกินพรุ่งทางเราจะส่งข้อมูลเมนูอาหารเช้า กลางวัน และเบรกสองเวลาให้เลือก ส่วนปาร์ตี้ตอนเย็นเดี๋ยวจะจัดเซตให้ในราคาโปรโมชั่นให้เลือกสักสี่เซตพอมั้ยคะ"

"พอแล้วค่ะอย่าให้เลือกเยอะเลยจะลำบากใจในการตัดสินใจ ฮ่าๆๆ เอาที่คุณจีคิดว่าดีที่สุดก็พอแล้วค่ะ"

"ได้ค่ะจีจะจัดการให้ ยังไงจีขอขอบคุณอีกครั้งนะคะที่ใช้บริการฟิวชั่นเนรี่กรุ๊ป"

"ยินดีมากค่ะคุณจีตามใจลูกค้าทุกอย่างขนาดนี้ไม่บ่นไม่มีคำว่าไม่ได้ใครจะไม่ใช้บริการบ้างละคะ"

จียิ้มกว้างให้ลูกค้าของตัวเองเธอมีความสุขทุกครั้งที่ได้คุยและได้ทำให้ลูกค้าทุกคนพอใจในการบริการของเธอ และครั้งนี้แหละเธอจะต้องได้ตำแหน่ง Marketing Director มาครองให้ได้ :)

หลังจากคุยกับลูกค้าเสร็จเรียบร้อยก็เป็นเวลาบ่ายสามกว่าๆ เธอให้ดรีมมี่กลับออฟฟิตไปก่อนส่วนตัวเธอนั้นมีนัดกับลูกค้าอีกคนคนที่เธออยากเจอเขามากๆคนนั้นก็คือ คุณธาดานั้นเอง แบล็คส่งข้อมูลรายละเอียดงานมาให้เธอเธอจัดการปริ้นมันเรียบร้อยและเดินทางมาหาเขาที่ร้านอาหารตามที่นัดกันไว้

"จีอยู่ที่ร้านแล้วค่ะ คุณธาดาอยู่ตรงไหนคะ"

(ผมอยู่ชั้นบนสุดห้องแรกเลยเดินมาเลยครับ หรือว่าให้ผมไปรับดี :))

"ไม่เป็นอะไรค่ะจีเกรงใจ เดี๋ยวจีขึ้นไปเองค่ะ"

(โอเคครับผมจะรอ)

เขากดวางสายทันทีก่อนจะนั่งรอหญิงสาวอยู่ภายในห้อง ส่วนจีที่ตอนนี้ยืนกุมหน้าอกตัวเองอยู่หน้าห้องอย่างตื่นเต้น นี่เป็นการเจอกันโดยไม่มีใครอยู่รอบๆทำไมเธอถึงตื่นเต้นแปลกๆก็ไม่รู้สิ

แอ๊ดดดดดดดดดด

"คุณจีใช่มั้ยครับ "

"ค่ะ"

เธอเปิดประตูเข้ามาก็เจอผู้ชายคนหนึ่งยืนยิ้มให้เธออยู่ก่อนแล้ว เขาผายมือเชิญให้เธอเดินเข้าไปด้านในก่อนจะเจอคุณธาดาเขายืนยิ้มให้เธออยู่ภายในห้องแล้ว

"สวัสดีครับคุณจี :)"

"สวัสดีค่ะคุณธาดา จีไม่ได้มาสายใช่ไหมคะ"

จีเอ่ยออกไปอย่างเกรงใจอย่างน้อยเขาคือลูกค้าของเธอ เธอต้องให้เกียรติเขาเป็นอย่างมาก

"คุณไม่ได้มาสายหรอกผมมาเช้าเองคงเพราะอยากเจอคุณจนอดใจไม่ไหวมากละมั่ง :)"

จีถึงกับทำตัวไม่ถูกเอามือทัดผมตัวเองอย่างเขินอาย นี่เขาจะหยอดเธอทุกครั้งที่เจอกันแบบนี้ไม่ได้นะเพราะเธอจะขาดอากาศหายใจตายต่อหน้าเขาเอาได้

"คุณธาดาอย่าแกล้งจีสิคะ"

"แกล้งอะไรกันผมพูดจริงต่างหาก"

เขาเอ่ยยิ้มก่อนจะเดินมาขยับเก้าอี้ให้เธอนั่งลงแล้วตัวเขาเดินไปนั่งลงตรงข้ามกับเธอ พนักงานส่งเมนูให้เขาและเธอเปิดดูไปพลางๆเธอเหลือบสายตามองเขาเป็นพักๆและทุกครั้งจะต้องสบสายตากับเขาเหมือนว่าเขาจะมองเธอตลอดอย่างนั้นแหละ

"อ่อ จีเอาใบเสนอราคาห้องสัมมนามาให้ด้วยค่ะ "

จีหันไปหยิบแฟ้มเอกสารที่เธอเอาติดมือมาด้วยส่งให้กับเขา เขารับมาก่อนจะส่งมันให้ลูกน้องของเขาทันที

"เอาตามนี้เลยแล้วก็ให้บัญชีโอนจ่ายไปเลย"

เขาคุยกับลูกน้องของเขาพร้อมกับหันมายิ้มหวานให้เธอ จีมองเขาอย่างตกใจไม่คิดว่าเขาจะตัดสินใจเร็วมากแทบไม่ดูรายละเอียดอะไรเลย

"คุณธาดาดูหน่อยมั้ยคะก่อนจะตัดสินใจ เผื่อตรงไหนอยากแก้ไขจีจะได้จัดการให้เลย"

ธาดาส่ายหน้ายิ้มๆ

"ไม่ครับผมเชื่อใจคุณ ถ้าคุณดูมาแล้วว่ามันดีที่สุดผมก็ตามใจคุณ :)"

จีมองสบตากับเขาอย่างพูดไม่ออก ถ้าเขาจะขนาดนี้นะเธอจะไม่ไหวจริงๆแล้วนะ >///<

"คุณธาดา... จีอยากจะได้ลูกค้าแบบนี้สักสิบคนร้อยคนจริงๆ "

เธอเอ่ยติดตลกและเขาไม่ตลกกับเธอแถมยังทำหน้าจริงจังใส่เธออีก

"อย่าเลยครับผมขอเป็นคนเดียวที่ทำแบบนี้กับคุณดีกว่า อย่าให้มีใครปฎิบัติกับคุณแบบนี้เหมือนผมเลย เพราะผมคงจะไม่โอเคเท่าไหร่ :)"

"ปฎิบัติกับจีเหมือนคุณยังไงเหรอคะ"

เธอเอ่ยถามเสียงเบาจริงๆก็รู้แหละว่าเขาหมายถึงอะไรแต่เธอแค่ไม่อยากคิดไปเองข้างเดียวก็แค่นั้น

"คุณไม่รู้จริงเหรอ... :)"

เขาเอ่ยยิ้มๆก่อนจะเท้าคางมองหน้าหญิงสาวด้วยสายตาหวานเยิ้มสุดๆ จีถึงกับหน้าแดงซ่านก่อนจะเอาเมนูบังหน้าตัวเองไว้อย่างเขินอายไม่ยอมสบตากับเขา

"สั่งอาหารมั้ยคะ"

หญิงสาวโผล่หน้าไปมองเขาเล็กน้อยก่อนจะรีบเอาเมนูบังใบหน้าอันแดงก่ำของตัวเองไว้ไม่ให้เขาเห็น ชายหนุ่มยิ้มมุมปากออกมาก่อนจะหัวเราะหึหึ

"หึ! สั่งสิครับเผื่อผมด้วยนะ"

"จีไม่รู้ว่าคุณชอบทานอะไรนี่คะ"

"งั้นเอาเหมือนคุณจีเลย เพราะผมคิดว่าผมชอบอะไรเหมือนๆกับคุณนะ :)"

จีลดเมนูลงก่อนจะมองสบตากับเขายิ้มๆ เธอชี้ไปยังเมนูเซตอาหารไทยให้พนักงานดู

"เอาเซตนี้ค่ะ"

"ชอบทานอาหารไทยเหมือนผมเลย :)"

"คุณชอบเหมือนจีต่างหาก ^///^"

"แต่ผมว่าผมชอบคุณมากกว่านะ"

"คุณธาดาพูดอะไรก็ไม่รู้... >///<"

":)"