บทที่ 111

มุมมองของริชาร์ด

ภาพเลือดของเธอปลุกบางอย่างที่เป็นสัญชาตญาณดิบในตัวผม

ผมพุ่งตัวข้ามสวน ผลักคนที่มุงดูจนไปถึงร่างที่กองอยู่กับพื้นของเธอ ชายแปลกหน้าที่คุยกับเธอยืนนิ่งแข็งทื่อ ความตกตะลึงฉายชัดบนใบหน้า

“เอเลน่า ตื่นสิ เอเลน่า!!” ผมตะโกนพลางรวบร่างที่ไร้เรี่ยวแรงของเธอเข้าสู่อ้อมแขน

“พระเจ้าช่วย” ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ