บทที่ 117

ฉันเพิ่งจัดกระเป๋าเดินทางเสร็จตอนที่เจสันพรวดพราดเข้ามาในห้อง แค่เห็นสีหน้าของเขาก็บอกได้ทุกอย่างแล้ว

“เขาหาเราเจอแล้วเหรอ” ฉันถามเสียงเรียบ

เจสันพยักหน้า เหงื่อผุดพราวบนหน้าผาก “เราต้องไปแล้ว เดี๋ยวนี้เลย”

ฉันคว้ากระเป๋าแล้ววิ่งไปที่บันได “นายซ่อนร่องรอยของเราได้ไม่ดีพอ!” ฉันพ่นลมเสียงลอดไรฟันขณ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ