บทที่ 12

เมื่อฉันลืมตาขึ้น แสงแดดก็สาดส่องผ่านผ้าม่านที่เปิดแง้มไว้ ความเจ็บปวดที่ขาย้ำเตือนฉันถึงการกระทำบ้าๆ ของตัวเองเมื่อคืนนี้ ฉันขยับตัวเล็กน้อยและสังเกตเห็นใครบางคนนั่งอยู่ที่มุมห้อง

“อรุณสวัสดิ์ครับ เอเลน่า” อีธานพูดพลางลุกขึ้นจากเก้าอี้ เขายังคงแต่งกายในชุดสูทสั่งตัดอย่างไม่มีที่ติเช่นเคย สีหน้าเรี...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ